nieuws

8 tracks voor deze week: Porridge Radio, The Killers, Four Tet en meer

Nu we dit weekend toch de deur niet uitgaan, maar een keer extra veel nieuwe tracks om te streamen. Want wat moeten we anders? Check hier de laatste albumreleases.

Porridge Radio
Born Confused

Openingsnummer van een GE-WEL-DI-GE plaat! Het is lang geleden dat iemand mij nog zo wist te raken met zijn, of in dit geval haar, teksten. Every Bad, de tweede langspeler van Dana Margolin en haar groep uit Brighton, is één lange zit bij de psychiater. Met Born Confused als eerste inzet. ‘Maybe I was born confused, so I don’t know what’s going on, maybe nothing’s going on.’ Margolin klinkt alsof ze hopeloos verloren is, dwalend langs haar eigen emoties en existentiële twijfels. Ze besluit met een euforisch ‘Thank you for leaving me, thank you for making me happy’, een refrein dat alsmaar hysterischer wordt en uiteindelijk vooral vertwijfeld en wanhopig klinkt. Verwarrende muziek voor verwarrende tijden. (En ja, nu al een van mijn platen van het jaar, dat kan niet missen.) Lees hier de albumrecensie.

Protomartyr
Processed By The Boys

Op 29 mei verschijnt ie, onder voorbehoud zeggen we dan in deze tijden, de nieuwe Protomartyr: Ultimate Succes Today. Het zal met enige zelfspot zijn. Hoewel, puur op artistieke merites zou dit vijfde album wel eens een klapper van jewelste kunnen zijn. Eerste single Processed By The Boys is alvast een instant Protomartyr-hit. Alles wat de band zo goed maakt, samengebald in een profetisch-apocalyptisch liedje van vijf minuten en zes seconden. Want wat zingt die rare Joe Casey nou? ‘When the ending comes / Is it gonna run at us like a wild-eyed animal? / A foreign disease washed upon the beach / A dagger plunged from out of the shadows.’ De angst regeert, Joe kijkt lijdzaam toe. ‘Everybody’s hunted, with a smile.’

The Killers
Caution

Brandon Flowers ontsnapt aan het knellende keurslijf. Zingt hij. Maar hij klinkt nog precies zoals we hem kennen, en zijn band ook. Ergo: een draak voor drakerige tijden. Kan deze band ook een tijdje in quarantaine alsjeblieft?

Working Men’s Club
A.A.A.A.

Vierde puike single van het Noord-Engelse Working Men’s Club. Zanger/gitarist/lefgozer Sydney Minsky-Sargeant klinkt ineens snerend en gemeen als Mark E Smith in zijn beste dagen, muzikaal geldt de new wave-disco van New Order en Soft Cell nog steeds als beste referentie. Tijdens Eurosonic ontpopte het kwartet rond Minsky-Sargeant zich tot grote publieksfavoriet. Dat succes krijgt – hopen we dan maar – op 18 april een vervolg op Motel Mozaïque. Wat vaststaat, is dat op 5 juni hun debuut verschijnt: 11:53. Als daar ook niet mee geschoven gaat worden, that is.

LO-FI LE-VI
Dive In

Arme Levi Dronkert. De jongeling uit Alkmaar zou zijn carrière een boost gaan geven op South By Southwest, maar die Amerikaanse droom is uiteengespat. Dan maar hopen dat zijn nieuwe liedje Dive In opnieuw internationaal opgepikt wordt. Met zijn intieme slaapkamer-r&b kan LO-FI LE-VI zo Steve Lacy, Frank Ocean, Tyler en al die andere big shots achterna. Het is nog niet zo eenvoudig om én mellow én ongepolijst te klinken. LE-VI heeft het kunstje in de vingers. Niet schaven dus, lekker zo doorfrustelen.

Four Tet
School

Kieran Hebden dropt zijn nieuwe album gewoon in zijn eigen Spotify-playlist, zoals je al zijn nieuwe muziek de laatste jaren het eerst in zijn eigen playlist vindt. School is de opener van Sixteen Oceans, een plaat die gaandeweg wel erg ambientesk en zweverig wordt, met zacht getingel en tal van omgevingsgeluiden en korte improvisaties. De eerste helft is ritmischer en sterker, met ook eerdere singles Baby en Teenage Birdsong.

James Holden
Sunday

Zelfde experimentele elektronische hoek, maar nog een slag ‘moeilijker’. James Holden viert de vrijheid op zijn nieuwe Long Weekend EP. Op Tuesday en Wednesday komt de Poolse avant-garde multi-instrumentalist Jakub Ziolek buurten, ik hoor Holden liever in z’n eentje in het weekend de dansvloer opzoeken. Echt swingend wordt het op de drone-achtige stukken Saturday en Sunday evenmin, maar trance-opwekkend is het wel. Vooral zondag is er een sprankje magie, tussen alle knetters, synths en jazzy toeters door. Je moet er wel even voor gaan zitten. Of liggen.

Single Mothers
24/7

Even alle negativitet en energie eruit. Emo, maar niet voor de kids. Dubbele A-kant. Marathon is ook gaaf, maar 24/7 knalt er nog iets harder in. Een oerschreeuw, over verloren passie en brandend vuur van binnen.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. We hebben de keuze uit ...
Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers
special
jimi hendrix

Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers

Jimi Hendrix schuift in 1969 aan bij de Dick Cavett Show in een blauwe kimono. Het kledingstuk lijkt op een ...
'ESNS gaat door! Maar je vraagt je toch af: hoe dan?'
muziek in coronatijd

‘ESNS gaat door! Maar je vraagt je toch af: hoe dan?’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...

8 tracks voor deze week: Porridge Radio, The Killers, Four Tet en meer (nieuws) | OOR