De lat ligt hoog en de inzet is groter dan bij de gemiddelde muziekbiopic. Met Michael verschijnt op 23 april een film die het leven van Michael Jackson reconstrueert en tegelijk laat zien hoe dat leven wordt herinnerd en beheerd. Regisseur Antoine Fuqua, bekend van rauwe, strak georkestreerde drama’s, werkt hier met een figuur die tegelijk icoon, industrie en controverse is.

De hoofdrol is in handen van Jaafar Jackson, een neef van Jackson. Die keuze zet direct de toon: deze film komt van binnenuit. De productie wordt ondersteund door de Jackson-estate, die al jaren het narratief rond zijn nalatenschap bewaakt. Daarmee verschuift Michael richting een gecontroleerde reconstructie. De betrokkenheid van de estate en de keuze voor een familielid in de hoofdrol geven de film toegang tot muziek en archief. Tegelijk roepen ze vragen op over de ruimte voor interpretatie en kadering.

Dat maakt de film complex. Jackson herdefinieerde de verhoudingen tussen popmuziek, videoclip en live-performance en tilde het genre naar een wereldwijd schaalniveau. Zijn latere leven blijft verbonden met beschuldigingen en juridische strijd, die zijn publieke beeld blijvend hebben gevormd. De vraag ligt bij de manier waarop die spanning wordt uitgewerkt.

Zijn positie binnen de popgeschiedenis staat buiten discussie. Jackson verschoof de maatstaven voor productie, choreografie en visuele presentatie en maakte van de videoclip een drijvende kracht binnen de muziekcultuur. Hij schreef een groot deel van zijn repertoire zelf en koppelde dat aan een scherp gevoel voor ritme en spanningsopbouw. Albums als Off The Wall, Thriller en Bad vormden een blauwdruk voor pop waarin geluid, beeld en performance samenvallen. Zijn dansstijl, met de moonwalk als herkenningspunt, werd wereldwijd geïmiteerd en groeide uit tot een vast onderdeel van zijn signatuur.

De film legt nadruk op de ontwikkeling van Jackson buiten het podium, van de eerste jaren met de Jackson 5 tot de uitbouw van een publiek personage dat steeds verder los komt te staan van de private werkelijkheid. Optredens en iconische momenten zijn aanwezig, maar functioneren binnen een breder portret waarin ook de constructie van dat beeld centraal staat.

De schaal van de productie onderstreept die inzet. Met een budget van rond de 155 miljoen euro en een speelduur die richting de drieënhalf uur gaat, mikt Michael op een allesomvattend portret. De film wordt mogelijk opgesplitst in twee delen. Het scenario is van John Logan, die vaker historische figuren dramatisch inkleurt, terwijl de distributie via Lionsgate en Universal Pictures de film wereldwijd positioneert. In de cast vallen naast Jaafar Jackson ook Colman Domingo als Joe Jackson en Nia Long als Katherine Jackson op, rollen die het familieverhaal nadrukkelijk mee de film in trekken.

Berichten rond de productie wijzen op herschrijvingen en aanvullende opnames, met name in het laatste deel van de film. Dat suggereert dat de kadering van Jacksons latere jaren onderwerp van discussie is geweest. De gekozen invalshoek bepaalt uiteindelijk de geloofwaardigheid.

Michael zal zich moeten bewijzen als meer dan een aaneenschakeling van bekende momenten. De inzet is helder: een samenhangend portret dat standhoudt buiten de mythevorming.

Foto: Glen Wilson/Lionsgate