nieuws
Pop

Boekrecensie: Bob Dylan Compleet

Bob Dylan Compleet, da’s drie kilo schoon aan de haak. 673 pagina’s dik. Het Verhaal Van De 492 Songs, aldus de subtitel van dit lijvige (vertaalde) werk van Parijzenaars Philippe Margotin en Jean-Michel Guesdon, die deze tour de force eerder uithaalden met het oeuvre van The Beatles.

De bronnenlijst achterin het boek vermeldt 172 (!) Dylan-boeken en nog eens een stuk of zestig interviews in kranten en tijdschriften. Wat de vraag rechtvaardigt: verdient deze stoeptegel een plek op de plank tussen al die andere boeken? Voegt Bob Dylan Compleet iets toe? Nee, maar dat lijkt ook niet de ambitie te zijn. Dit is Dylan voor Dummies, lekker compact en overzichtelijk, per liedje één pagina, soms twee of drie pagina’s, chronologisch gerangschikt, regulier werk én outtakes. Meer een naslagwerk dan een boek. Je bladert er wat doorheen, houdt eens stil bij een van je favoriete liedjes en leest nog eens hoe het ook alweer zat, met wie, waar en wanneer en soms ook waarom. Inspiratie, locatie, productie – de kale feiten. En wanneer speelde Bob ‘m live? En hoe vaak?

Een beetje Dylan-volger zal onmiddellijk zijn stukgelezen exemplaren van Revolution In The Air: The Songs Of Bob Dylan Vol. 1: 1957-73 en Still On The Road: The Songs Of Bob Dylan Vol. 2: 1974-2008 van Dylan-exegeet Clinton Heylin uit de kast trekken en de vele overeenkomsten opmerken. Het is alsof de Fransen Heylins bomvolle Dylan-bijbels in één aantrekkelijk prentenboek hebben willen samenvatten. En dan ook nog eens vertaald in het Nederlands, voor alle gemak. Helaas is de opmaak te oubollig voor een geslaagd koffietafelboek en inhoudelijk is er ook wel wat op aan te merken. Het zijn moeizame teksten; er wordt (bijna) 500 keer erg veel informatie in 500 woorden gepropt. Het feitenrelaas zit het verhaal in de weg. Het is droge kost, té compleet, en de samenstellers vervallen ook nog eens regelmatig in herhaling. ‘Op poëtisch niveau is de invloed te herkennen van Blake, Rimbaud en Ginsberg’, lezen we in het lemma Sad-Eyed Lady Of The Lowlands, en niet voor de eerste keer. Pas echt storend zijn de vele muso-opmerkingen als: ‘Vlak voor het eind van het nummer, rond 2:08, is een pedalsteelgitaar te horen. Het zou kunnen dat een pedalsteelgitaar is gebruikt, maar het is ook mogelijk dat [Robbie] Robertson op slide- of bottleneckgitaar speelde, of een volumepedaal heeft gebruikt om de toon te doen aanzwellen.’ Je zou denken dat er wel een interessantere observatie bij Quinn The Eskimo (The Mighty Quinn) is te plaatsen. Soit. Voor 50 euro weet je als Dylan-beginner die iets in de krant gelezen heeft over een Nobelprijs alles.

BOB DYLAN COMPLEET door Philippe Margotin en Jean-Michel Guesdon is uitgegeven door W Books.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. We hebben de keuze uit ...
Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers
special
jimi hendrix

Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers

Jimi Hendrix schuift in 1969 aan bij de Dick Cavett Show in een blauwe kimono. Het kledingstuk lijkt op een ...
'ESNS gaat door! Maar je vraagt je toch af: hoe dan?'
muziek in coronatijd

‘ESNS gaat door! Maar je vraagt je toch af: hoe dan?’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...

Boekrecensie: Bob Dylan Compleet (nieuws) | OOR