Peter Pontiac maakte zelf al twee autobiografische graphic novels, nu is er ook een heuse biografie – over ‘het turbulente leven van een gedreven tekenaar’, zoals de ondertitel luidt.
Peter Pontiac: De Biografie is natuurlijk veel méér dan het levensverhaal van een vrijgevochten kunstenaar, illustrator van muziekbladen als Hitweek, Aloha, Muziek Expres en OOR, een jonge, verlegen knaap nog als bij begint, met een onverwerkt jeugdtrauma, iemand met een grote liefde voor muziek en een nog groter talent voor tekenen; het is óók een portret van de hippie- en latere punkgeneratie in ons land. Negentien is Peter (Pollmann) als hij schoorvoetend zijn eerste tekeningen aan Willem de Ridder laat zien.
Deze geeft hem meteen de kans om in Hitweek te publiceren en neemt hem jaren op sleeptouw langs zijn underground-, provo- en porno-avonturen. Daarnaast werkt Peter mee aan ‘witte platen’ (bootlegs) en zelf vervaardigde Songbooks van Dylan, Stones, Lou Reed, Neil Young en Eric Clapton. Hij woont in die tijd in een commune op de Morssingel in Amsterdam; drank, drugs en vrije (groep)seks zijn het nieuwe normaal. Hoewel de wulpse vrouwen in zijn werk anders doen vermoeden, heeft Peter persoonlijk een probleem met dat laatste.
Binnen de commune is hij een einzelgänger, een tobber die toekijkt, geen swinger. Zoals hij ook een decennium later, aangetrokken tot het non-conformisme en anarchisme van de Amsterdamse punkscene en kraakbeweging, moeite heeft met het geweld daarbinnen. Dan is hij weer die ouwe hippie. Halverwege de jaren tachtig hengelt Jan-Maarten de Winter hem binnen bij OOR; Peter, dan in rustiger vaarwater terechtgekomen en een liefdevolle huisvader, zal er twintig jaar blijven hangen. De jonge Typex wordt zijn boezemvriend.
Beiden komen uitgebreid aan het woord, net als broer en stripprofessor Joost Pollmann en collega’s Joost Swarte en Roel Smit. Natuurlijk gaat auteur Jeroen Thijssen ook dieper in op de bewogen familiegeschiedenis die aan de basis ligt van Peters mentale problemen. Vader Joop is lid van de NSB en later zelfs de gewapende tak van de Weerafdeling, de WA. Hij trekt met de Wehrmacht naar het Oostfront. Moeder Tina is een nazi-liefje dat na de oorlog uit compassie contact zoekt met een veroordeelde oorlogsmisdadiger.
Op 24 januari 1978, anderhalf jaar na hun scheiding, verdwijnt Joop spoorloos in de Daaibooibaai op Curaçao. Zijn auto staat onbeheerd op het strand, in het zand liggen zijn slippers en pijp. Het duurt jaren voordat Joop officieel doodverklaard wordt. Het familieverhaal is in 2000 prachtig opgetekend in Kraut, Peters eerste graphic novel. In de jaren daarna volgt een kansloze strijd tegen levercirrose, veroorzaakt door hepatitis C, een ongewenst souvenir uit zijn junkietijd.
Over zijn naderende dood maakt hij Styx, een boek dat abrupt eindigt in 2015. Zóveel rock & roll en drama in één leven, het is bijna Hollywood. Maar dit verhaal is levensecht en fascinerend: een rollercoaster langs vijftig jaar tegencultuur. Je kunt ook alleen de plaatjes kijken.
PETER PONTIAC: DE BIOGRAFIE door Jeroen Thijssen is verschenen bij uitgeverij Nieuw Amsterdam.
