In de speciale zomereditie van OOR vragen we 33 kenners, liefhebbers en visionairs naar hún favoriete plaathoes aller tijden. Vandaag: Abel. Naast zanger (Hang Youth), rapper (IJsland) en labelbaas (Burning Fik) mag Abel van Gijlswijk zich ook kunstenaar en ontwerper noemen – zolang de chaos maar overheerst.
‘Ik checkte de honderd beste albumhoezen op internet, maar nee. Te mooi, te hard geprobeerd, te overdacht.’ Abel ziet liever een Goed Idee. ‘En dan maar lelijk! Mijn allersickste hoes is Coke Wave 2 van hiphopduo French Montana & Max B. Die hele plaat is chaos. Misdaad, moord, iedereen schreeuwt erdoorheen, je hoort gunshots, de beat begint vijf keer opnieuw. Die gekte zit ook in het artwork: ze staan daar bovenop het Vrijheidsbeeld en New York is bedekt onder een laag coke, vanwege hun omvangrijke handel. Dat standbeeld is ondertussen ook bevroren. Niets klopt aan die hoes. En toch zit er zoveel power in, het lijkt wel een filmposter. Van dit soort recht voor z’n raap ontwerp hou ik dus écht.’
Naast z’n muzikale outlets heeft Abel ook voetstappen in de grafische vormgeving, al is ook bij Hang Youth het devies dat géén kennis macht is. ‘Ik wil één iconisch beeld, iets wat je ziet en meteen onthoudt. Achteraf gezien vind ik de hoes van ER IS HOOP*, met die brandende molen, nog iets te uitgedokterd. Het vroegere Hang Youth-artwork is rauwer en sterker. Ik plakte gewoon een foto op een wit vlak, ons logo erbij en dan schoof ik er ook niet meer mee. Klaar, duidelijk. IJsland was een voltreffer: tijdens het maken schetste ik die twee schorpioenen, zwart en wit, als yin en yang. Samen met Sef heb ik dat gefinetuned, toen werd het in 3D gezet. Dat beeld was zo sterk dat er geen titel bij hoefde – en typografie is altijd kut. Te genre-typerend, of te corporate, of te arty farty minimal. Nee, gewoon twee schorpioenen.’
Als algehele favoriet noemt Abel nog Frank Zappa. ‘Hot Rats! En natuurlijk die Sgt. Pepper-spoof op We’re Only In It For The Money, met op de binnenhoes The Mothers Of Invention in vrouwenkleren.’ Jarenlang prijkte die foto overigens op de voorkant, uit angst voor zakelijke represailles vanuit het Beatles-management. Pas op de recenter heruitgaven is dat weer hersteld, al vindt Abel beide opties vet in al hun dwarsheid. ‘Maar het schuurt pas echt als Zappa gewoon in colbertje op de voorkant staat. Hij kon iets heel normaals heel raar maken – en andersom. Zo hoort ’ t.’
