In de speciale zomereditie van OOR vragen we 33 kenners, liefhebbers en visionairs naar hún favoriete plaathoes aller tijden. Vandaag: Bettie Serveert. De band kwam voort uit De Artsen, ooit opgericht aan de Arnhemse kunstacademie. Zangeres Carol van Dyk en gitarist Peter Visser hebben nog steeds oog voor vorm én inhoud.
Bettie Serveert staat voor een dilemma. Carol noemt De Banaan dé klassieker, Is This It? van The Strokes is ‘mooi in al z’n eenvoud’, de eerste Ramones, A Day At The Races van Queen… ‘Een plaathoes moet je nieuwsgierig maken en verleiden. Menigmaal heb ik een plaat gekocht omdat het artwork me aansprak, terwijl ik de band nauwelijks kende. Supergrass uit ’99 bijvoorbeeld, met die röntgenfoto’s.’
Wat ons brengt bij De Artsen, die ooit de wetten van de plaathoes tartten: zo was de voorkant van Conny Waves With A Shell in feite de achterkant, met tracklist en al. En dan nog het studentikoze huiskamerkiekje voorop Out Of Sack. ‘Een bizarre hoes’, aldus Peter, ‘die op mysterieuze wijze op een markt in Mexico City is opgepikt door de zanger van Superchunk. Tijdens de eerste Bettie Serveert-tour door Amerika vertelde Mac dat hij die plaat daarom gekocht had!’
Iets wat de band ook zelf heeft ervaren, dankzij ‘het schattige hondje’ van debuut Palomine. Carol: ‘We hadden de titel al, maar vroegen ons af: wie is dan die pal of mine? Dat was dus het speelgoedhondje, dat altijd op onze kickdrum stond.’ De bobblehead werd voor de foto nog even opgerekt met een stuk ijzerdraad, het origineel, oud en vies, staat nog altijd bij Carol thuis.
Terug naar het hoezenvraagstuk: wat is nou de allermooiste? Peter twijfelt: Bowie’s Hunky Dory en Low, Stranger In The Alps van Phoebe Bridgers, AM van Arctic Monkeys, alles van Blue Note en 2 Tone… ‘Als het moét, dan vandaag Think Tank van Blur, met die Banksy-hoes. En morgen weer een andere!’ Carol is zekerder. ‘Het eerste album van Nothing But Thieves, gemaakt door Miriam Sweeney.’ De Ierse kunstenares beeldt in haar werk Subversion een zwart paard uit dat zich door een dikke substantie vecht, als teken van kracht en breekbaarheid ineen. ‘Het staat al jaren op mijn telefoon als wallpaper, dus ik zie het iedere dag. En het intrigeert nog steeds!’
