In de speciale zomereditie van OOR vragen we 33 kenners, liefhebbers en visionairs naar hún favoriete plaathoes aller tijden. Vandaag: Ernst Jansz. Het groen/roze van Doe Maars Skunk bleek tijdloos. Ondertussen woont Ernst Jansz nog altijd letterlijk ín de lp-hoes van de eerste CCC Inc.
‘Moontan!’, luidt het monter, als Ernst Jansz zijn favorieten opsomt: Niemand In De Stad (De Dijk), Een Nacht Eeuwigheid (Van Dik Hout), Shpritsz (Herman Brood). Maar de klassieker van de Earring staat voorop. ‘En niet alleen vanwege dat prachtige meisje. Ik vind ook de kleurstelling heel mooi, voor een niet-geklede hoes is ie goed gedecoreerd. Alleen koos de Earring voor blauw, bij groen en geel. En Doe Maar had dus roze.’
De meest iconische huisstijl van de Nederpop stamt al van vóór de doorbraak, legt Jansz uit. ‘Op de eerste Doe Maar-hoes, geschoten door Jan Bogaerts, staat onze bassist Piet Dekker als potloodventer. Piemelnaakt, de platenmaatschappij keurde het af, tenzij er een sticker overheen geplakt werd. Vooruit, maar dan wel iets met pit. Ik dacht aan hoe vroeger The Outsiders door heel Amsterdam opvielen, hun naam stond op elk viaduct. Dus wij wilden bliksemletters, met helle kleuren. En in de verschillende combinaties zat ook al dat roze en groen, dat vloekte lekker.’
Bij het maken van opvolger Skunk kwam Henny Vrienten aan boord, met de nodige grafische bagage als oud-modeacademiestudent. ‘Henny tekende dat vierkant met het diagonaal. Je moet het van honderd meter afstand kunnen zien, zei ik. Nou, hij had nog wel wat fluorescerende kleuren thuis. Roze, groen, geel. Je kunt er – ook anno 2025 – niet omheen.’
Thuis in de Peel overheerst louter het groen, al kennen we huize Jansz ook uit de Nederpophistorie: op To Our Grandchildren van CCC Inc. zien we de boerderij waar hij nog altijd woont. ‘Toen CCC erin trok, stond de bloemkool van de boer nog in de moestuin, die zie je ook op de foto. Ik ben hier altijd blijven hangen, als ’t goed is gaat ie uiteindelijk inderdaad naar de kleinkinderen. Helaas is er nu een plan om hier hoogspanningsmasten neer te gaan zetten. Maar er komt een protest! Los van de ecologische waarde is dit toch ook een stukje cultureel erfgoed? Die hoes is het bewijs, haha!’
