In de speciale zomereditie van OOR vragen we 33 kenners, liefhebbers en visionairs naar hún favoriete plaathoes aller tijden. Vandaag: upsammy. Thessa Torsing, beter bekend als de elektronische geluidsarchitect upsammy, kijkt en luistert aandachtig naar de wereld. Overal zit muziek in – en schoonheid huist in de kleinste dingen.
Water, mos, schaduw; wie een blik op upsammy’s Instagram werpt ziet direct haar onconventionele blik op alledaagse verschijnselen. De wereld, in al haar grootsheid en in de kleinste details, biedt de audiovisuele kunstenares inspiratie – en dat hoor je duidelijk terug in haar muziek (ergens tussen ambient, IDM en soort-van-techno).
Een brug die ook geslagen wordt op Matmos’ Plastic Anniversary: ‘Als je naar de cover kijkt, snap je waar de geluiden vandaan komen. Dat vind ik een hele mooie connectie.’ Alle geluiden op het album vinden hun oorsprong in plastic, waarmee het experimentele elektronica-duo uit Baltimore (voorheen San Francisco) dieper ingaat op de menselijke relatie tot de materie. ‘Ze gebruiken een akoestische manier van geluid maken en bewerken het digitaal. Ze slaan bijvoorbeeld op een plastic doos, gaan dat omhoog pitchen en zetten er effecten op. Daardoor krijg je een soort crossover tussen akoestisch en synthetisch, dat zie je ook heel duidelijk terug op de hoes. Aan de ene kant is het heel realistisch, aan de andere kant heel chemisch, heel nep.’
Op upsammy’s nieuwste album Strange Meridians (2024) zien we een vervormd beeld van wat lijkt op een groen bos, op de cover van Zoom (2020) een realistische weergave van smeltend ijs. ‘Een track begint vaak met field recordings. Dat ik bijvoorbeeld een rivier opneem en dat ga vervormen, dat het iets anders wordt. Vaak combineer ik die opnames juist met een heel erg digitaal geluid. Het is interessant om die twee elementen naast elkaar te hebben, dat er een soort frictie tussen ontstaat. Ik vind het mooi als geluid een bruggetje naar de realiteit heeft, dat je het ergens kunt plaatsen.’
Waar komt die fascinatie vandaan? ‘Het is nieuwsgierigheid naar wáár de geluiden vandaan komen, maar ook wel de materialiteit; hoe je muziek meer kunt benaderen als een sculptuur.’ En daar komt de liefde voor Plastic Anniversary dus ook vandaan: ‘Het lijkt wel alsof de afbeelding het geluid een beetje produceert. Alsof de hoes de muzikant is.’
