In de speciale zomereditie van OOR vragen we 33 kenners, liefhebbers en visionairs naar hún favoriete plaathoes aller tijden. Vandaag: Véras Fawaz. Als jochie was hij YouTube-ster (Fijne Vrienden), tegenwoordig is hij regisseur (met o.a. de veelbesproken Europapa-video van Joost op zijn naam), schrijver en muzikant.
Kid A was op vele fronten de eyeopener voor Véras Fawaz, visualizer van deze tijd, verantwoordelijk voor clips als Europapa en Scandinavian Boy van Joost, Noodgeval en Stiekem van Goldband (en Maan), plus video’s voor o.a. Faberyayo, Merol, Rondé en Wies. Kenmerkend voor zijn generatie: het internet bracht de jonge Emmenaar op het spoor van Radiohead. ‘Ik had gelezen dat het een begrip was wanneer artiesten ‘Kid A gingen’, ofwel een plotselinge koerswijziging maakten, radicaal anders dan het eerdere werk. Toen ik veertien was, durfde ik het aan de plaat te luisteren.’
Als de digitale bitrates voor het eerst door zijn oude Sennheiser-koptelefoon klinken, is Veras niet meteen verkocht. ‘Eerder verward. Een unheimisch gevoel. Elk jaar probeerde ik het opnieuw, tot het album op mijn zeventiende ineens een plek vond. Sindsdien ben ik ervan overtuigd: er bestaat geen enkele andere albumhoes die zo treffend de essentie van de muziek visualiseert als Kid A.’ Met het artwork was het namelijk wél meteen raak. ‘Nog voordat ik ook maar één seconde van het album had gehoord, werd ik al overweldigd door de hoes. IJzige landschappen, digitaal en ongrijpbaar. Transparante lijnen die spookachtig zigzaggen door kale bergtoppen. Een vulkaanuitbarsting, gloeiend als een derde laag van de hel, die fel contrasteert met een vuurrode zon aan de horizon. Een ijskoude, dreigende nieuwe wereld.’
De impact van Kid A dreunt vandaag de dag nog na, in alle creatieve uitingen die Véras erop nahoudt. ‘Het is zeldzaam hoe een hoes het geluid van een plaat naar een ander niveau kan tillen. Hoe je kunt wegdromen in een wereld die niet bestaat. Misschien is dat ook wat ik als filmmaker probeer te doen in de muziekvideo’s die ik regisseer, of in de hoes van mijn eigen album Het Niets [2023], die is gemaakt door Keetje Mans.’