20 jaar

De originele OOR-recensie van PJ Harveys 'Stories'

Op 24 oktober 2000 bracht PJ Harvey haar Stories From The City, Stories From The Sea uit. ‘Magische songs die iedereen vroeg of laat raken’, schreef Robert Heeg in zijn OOR-recensie.

In haar thuisland Groot-Brittannië, waar felle dierenactivisten regelmatig voor commotie zorgen en zwerfratten beter verzorgd worden dan bejaarden, heeft Polly Jean Harvey haar imago weinig goed gedaan door zich als plattelandsmeisje uit te spreken vóór de wrede vossenjacht. Maar de verder betoverende PJ boycotten vanwege haar dubieuze standpunt, zal zo ongeveer even moeilijk zijn als het negeren van een broodje kroket door beginnende vegetariërs.

Stories is het zesde studioalbum in wat zo langzamerhand een van de belangrijkste pop-oeuvres van de laatste tien jaar mag heten. Ze zou de koningin van de indiescene zijn, de pin-up van alle alternativo’s, maar net als Tori en Bjork ontstijgt PJ Harvey deze enge hokjes met haar magische songs die iedereen vroeg of laat raken. Is dat niet eerder gebeurd, dan wel met Stories From The City, Stories From The Sea.

Ondanks het tweede deel van die titel, en Polly’s immer vage scheidslijnen tussen het mannelijk en vrouwelijk perspectief, hoef je hier geen verzameling ruwe zeemansliederen te verwachten. Stories bevat nog slechts sporadisch de typerende noise-explosies. Is grotendeels ingetogener en melodieuzer, en is daarmee het meest toegankelijke Harvey-album. Duisternis overheerst nog in de heftige Bonnie & Clyde-relaties van Big Exit en de single Good Fortune, waarin de geliefden met pistolen de boze buitenwereld bevechten. Ook in het breekbare A Place Called Home gaat de ophaalbrug resoluut omhoog: ‘Just hold on to me / One day there’ll be a place for us’.

Illustratie Typex

Geen wonder dat boerendochter Harvey zich de ogen uit het frêle lijf staart in de stad der steden: New York. Komt ze in You Said Something niet veel verder dan wat algemene beschrijvingen van de plaatselijke skyline, daar inspireert de metropool haar in This Mess We’re In tot een meeslepende ballade over twee ex-geliefden, gescheiden door een oceaan. Dit hoogtepunt wordt grotendeels volgezongen door Thom Vorke (die tevens achtergrondvocalen levert voor Beautiful Feeling en One Line). Hoewel het vreemd is om de doorgaans aseksuele Radiohead-zanger een regel te horen hullen als ‘night and day I dream of making love to you now, baby’, boort This Mess We’re In een gat in de maag van iedereen die ooit een liefje vaarwel zoende.

Maar Stories ontpopt zich gaandeweg als een viering van betere tijden, en sluit daarom toepasselijk af met We Float, waarin Polly allereerst in kille spraakzang verhaalt van een zwart verleden, om ons vervolgens mee te voeren naar een Utopia vol hemelse koortjes en gloedvolle pianoklanken. De rups wordt een vlinder: ‘But now we float / take life as it comes.’ PJ zit goed in haar vel momenteel, en maakt zelfs op de hoesfoto een blakende indruk. Het levert niet haar spannendste album op, maar waarom zou een artiest eeuwig moeten lijden? En wie weet, stuurt de grillige diva ons de volgende keer het donkere herfstbos weer in. Hopelijk lopen daar dan nog wat vossen rond.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Eefje de Visser: 'In dit crisisjaar heb ik geluk gehad'
interview

Eefje de Visser: ‘In dit crisisjaar heb ik geluk gehad’

Eefje de Visser maakt de platen van het jaar. We belden de 34-jarige zangeres in haar woonplaats Gent (België) om ...
Op vinyljacht met Soulwax in Los Angeles (1999)
het poparchief

Op vinyljacht met Soulwax in Los Angeles (1999)

Uit de archieven: In 1999 zocht OOR's Erik van den Berg de hipste Belgen van dat moment op in Los ...
Mode is leven, zo toont Corbijn aan in nieuw fotoboek
boek

Mode is leven, zo toont Corbijn aan in nieuw fotoboek

Je hoeft niet van muziek te houden om de muziekfoto’s van Anton Corbijn op waarde te schatten. Je hoeft ook ...

De originele OOR-recensie van PJ Harveys 'Stories' (20 jaar) | OOR