Wie een typische songtekst van The National opnoemt, zal iets in hoek van ‘existentiële crisis’ opwerpen; wat doen we hier op aarde? De frontman van de band, Matt Berninger, bracht afgelopen week zijn tweede soloalbum Get Sunk en geeft toe dat hij geïntrigeerd is door de duistere kant van het leven. ‘Ik heb altijd al teksten vol ellendige verhalen geschreven’, vertelt hij OOR in een nieuw interview. Van wie kijkt hij al die misère af?

‘Ik denk dat ik geobsedeerd ben door mensen als Leonard Cohen en Morrissey’, vertelt Berninger ons de ochtend na een intiem optreden in een Londense kerk. ‘Ik herinner me dat ik voor het eerst Girlfriend In A Coma van The Smiths hoorde. Ik dacht echt: wait, what? Alleen die titel al veranderde de manier waarop ik over liedjes schrijven dacht. Zo zijn er nog meer schrijvers. Nick Cave, Tom Waits…’

De zanger geeft ons een concreet voorbeeld in de vorm van Nick Cave: ‘Zijn teksten kunnen walgelijk zijn. Palaces Of Montezuma heeft zinnen over de wervelkolom van John F. Kennedy die is verwikkeld in het negligé van Marilyn Monroe. Je kan die zin niet horen zonder in lachen uit te barsten en tegelijkertijd geschokt te zijn. En volledig verrukt door de vrijheid van zijn geest. Iets vreselijks en tragisch tot iets mythisch maken, gewoon in één couplet en in één nummer. Ik hou van die manier van schrijven.’

Toch is de kunst niet enkel om ellende te vangen: ‘Leonard Cohen heeft een paar van de meest verpletterende nummers over het hart en de ziel geschreven. Maar hij heeft ook een nummer over zijn piemel gemaakt: Don’t Go Home With Your Hard-On. Het is een woordspeling, het domste wat je je maar kan voorstellen, als het gaat om teksten. En dat dan van de grootste tekstschrijver aller tijden.’

Het complete interview met Matt Berninger lees je hier.