De catalogus van Blue Note is de afgelopen decennia sans gêne gesampled – of is ‘geplunderd’ een betere omschrijving? Aanvullend op zijn verhaal over de (blijvende) invloed van het legendarische platenlabel, selecteert Jeroen van Erp vijf voorbeelden waarbij dankbaar gebruik is gemaakt van Blue Note’s catchy piano’s, swingende gitaren, kenmerkende grooves en vette drumbreaks.
Samples heb je in alle maten en vormen. Van de buitencategorie is het piano-intro van Rikki Don’t Lose That Number van Steely Dan uit 1974. Dat is namelijk nagespeeld, geen sample. Het is een overduidelijk citaat uit Song For My Father van pianist Horace Silver. Donald Fagen en Walter Becker bedoelden het als hommage, wat overigens niet voldoende was om legende Silver ook als medecomponist op te voeren. De vraag is of je daar anno nu nog mee zou wegkomen.
Dat sampling voor de oorspronkelijke uitvoerder behoorlijk lucratief kan zijn, weet Blue Note-labelbaas Don Was: ‘Lou Donaldson kan letterlijk leven van de opbrengst van de samples van zijn versie van Ode To Billie Joe van Bobbie Gentry.’ Dat is niet zo gek, want het is ruim tweehonderd keer gebruikt en daarmee de meest gesamplede Blue Note-track.
Herbie Hancock
Cantaloupe Island
Release: 1964
Gebruikt in: Us3 – Cantaloop (Flip Fantasia) (1993)
In het intro van Cantaloop wordt aangekondigd dat het hier ‘a recording for Blue Note Records’ betreft. En dat klopt, want het album Hand On The Torch van de Britse jazzrapgroep Us3 verscheen ook op Blue Note. Cantaloop leunt zwaar op het ritme, de piano en structuur van Hancocks Cantaloupe Island. Het werd Blue Note’s eerste platina hiphophit.
Lonnie Smith
Spinnin’ Wheel
Release: 1970
Gebruikt in: A Tribe Called Quest – Can I Kick It (1990)
Ruim tachtig keer zijn de drums op deze Blood Sweat & Tears-cover gesampled. Onder andere Run-D.M.C., Wu-Tang Clan en de Beastie Boys konden niet zonder de drumbreak of stukjes daaruit. A Tribe Called Quest gebruikte het voor de beat onder de hit Can I Kick It, uiterst slim gecombineerd met de beroemde baslijn uit Walk On The Wild Side van Lou Reed.
Herbie Hancock
Wiggle Waggle
Release: 1970
Gebruikt in: King Bee – Back By Dope Demand (1990)
Back By Dope Demand was een van de eerste hiphophits van Nederlandse bodem, een creatie van King Bee, een Nederlandse danceact bestaande uit DJ Allstar Fresh, producer B.C. Boy en rapper MC Pryme. Ook hier is het opvallend dat Hancock geen credits krijgt, terwijl zijn riff bepalend is voor de track. Achteraf gezien vraag je je af waarom het woest aantrekkelijke Wiggle Waggle zelf nooit een grote hit is geworden.
Grant Green
Maybe Tomorrow
Release: 1972
Gebruikt in: Kendrick Lamar – Sing About Me, I’m Dying Of Thirst (2012)
Ruim twaalf minuten duurt de track op Lamars succesalbum good kid, m.A.A.d city. Het lijkt alsof gitarist Grant Green gedurende het hele nummer lekker meepingelt, maar het is natuurlijk gewoon een sample. Het samplen van Maybe Tomorrow is hot, de teller staat inmiddels op 25 keer.
Lou Donaldson
Ode To Billie Joe
Release: 1967
Gebruikt in: Kanye West – Jesus Walks (2004)
Door velen gesampled, maar de bekendste track is wellicht Jesus Walks van Kanye West, van zijn album The College Dropout uit 2004. De iconische drums van Ode To Billie Joe, vooral in het begin goed te horen, vormen een solide basis voor Wests gloedvolle pleidooi voor vertrouwen.
Openingsfoto Francis Wolff/Blue Note (Herbie Hancock)
