boek

'Anyway…' leest als een alternatieve historie van The Ex

Weten we ’t nog, die aanvankelijk best amusante maar al gauw doodvermoeiende Facebook-challenges in de corona-lockdowntijd? Jos Kleij alias G.W. Sok, voormalig zanger van The Ex, daagde bij wijze van uitzondering zichzelf uit en rekte meteen de geijkte top 10 op. Elke dag plaatste hij een even informatief als anekdotisch stukje over de totstandkoming van een plaat die hij met The Ex maakte. Het werden er 45 in evenzovele dagen. Ze zijn nu gebundeld.

Mice Elf heette de uitdager. Ook wel: Uno Hoo. De goede verstaander wist genoeg: G.W. Sok zelf en niemand anders had G.W. Sok gevraagd om in 45 dagen 45 platenhoezen te posten ‘die belangrijk voor hem waren’. Graag mét uitleg. En nu het toch een solistische aangelegenheid was geworden, moesten het ook maar gewoon de hoezen van zijn eigen band van weleer worden. In chronologische volgorde. Respect voor de discipline die Sok vervolgens aan de dag legde, want er kwam inderdaad dagelijks een nieuw stukje. In het Engels. En zoals we in Anyway… zien, werden die stukjes al gauw Stukken. Aan de eerste voorzichtige Ex-singles uit juni 1980 wijdt Sok slechts een paar regels, maar daarna worden het steeds onderhoudender verhalen, vol anekdotes en curieuze opnamedetails.

Feitelijk leest Anyway… als een alternatieve History Of The Ex, want uiteraard komt alles aan bod: de bezettingswisselingen, de soms spartaanse omstandigheden tijdens tournees, hun groeiende interesse in niet-westerse muziek en de praktische problematiek die hun DIY-ethiek nog wel eens met zich meebracht, maar ook het politieke klimaat du jour en de sociaal-maatschappelijke ontwikkelingen overal ter wereld; zaken waar The Ex zich altijd direct dan wel zijdelings om bekommerde. Gelukkig verzandt dit nergens in taaie verhandelingen, want Sok noteert alles bondig en geestig, en de omringende anekdotes zijn soms kostelijk. Wie The Ex weleens live heeft gezien, zal bijvoorbeeld meteen beeld krijgen bij het verhaal over de opnames van het album Aural Guerrilla (1988), waarbij de koptelefoon van gitarist Terrie voortdurend van z’n hoofd gleed, ‘as he didn’t manage to stand still while playing’. Ook leuk: de naar de Nederlandse muziekpers gestuurde recensie-exemplaren van de EP Dead Fish (1990), die werden ingewreven met rotte vis. ‘That didn’t really help getting us reviewed, obviously.’ En dan waren er nog die pizza’s die verdacht veel naar lijm smaakten… Anyway, het is allemaal te vinden in de tot dusver meest lezenswaardige vrucht van de plaag die ‘Facebook-challenge’ heette.

ANYWAY… 45 RECORDS IN 45 DAYS door G.W. Sok is te bestellen via druxat.nl

Foto Jo Higgs

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
upsammy: 'Ik draai liever mp3’s dan via Spotify'
audio special
upsammy

upsammy: ‘Ik draai liever mp3’s dan via Spotify’

Hoe komt het dat het klinkt zoals het klinkt? We spreken erover met een aantal vooraanstaande Nederlandse geluidsbepalers. Vandaag: Upsammy ...
K.G.
album
King Gizzard And The Lizard Wizard

K.G.

Toen het laatste King Gizzard-album uitkwam – metalplaat Infest The Rats’ Nest (2019) – lag mijn zoontje nog met glazige ...

'Anyway…' leest als een alternatieve historie van The Ex (boek) | OOR