tips

Onze man in quarantaine over de platen die hem kalm houden

Covid-19, de ziekte veroorzaakt door het coronavirus, is geen pretje. Terwijl ik dit schrijf zit ik pas twee dagen in ‘thuisquarantaine’, na besmet te zijn geraakt door mijn werkgever, wiens vrouw (werkzaam in de zorg) positief testte (mogelijkheid A) óf door een zeer recente trip naar Krakau, met tussenstops op drukbezochte plaatsen en bij inmiddels ook zieke vrienden in en nabij Eindhoven (mogelijkheid B). De klachten: koorts, hoesten en het gevoel dat alle platen die ik de afgelopen vijf jaar in mijn OOR-recensies heb afgefikt nu als 180 grams vinyl op mijn borstkas liggen te drukken. Vooral dat laatste maakt deze ziekte zo’n pittig beest. Van ellende in bed liggen en in slaap vallen gaat gepaard met de angst: kan ik nog ademhalen als ik m’n ogen weer open?

Tel hier een eveneens thuis opgesloten en bijna van verjaardagsspanningen uit elkaar klappende kleuter bij op, en u snapt: ook mentaal is dit heavy. Maar godzijdank is er muziek die de kop kan kalmeren. In deze crisistijden blijkt maar weer eens hoe hard we muzikanten nodig hebben om ons te troosten en af te leiden. Dat een tweet van GroenLinks’ Jesse Klaver, waarin hij oproept de culturele sector uit de financiële puinpoeier te helpen, op vrijwel alleen maar haat en nijd kon rekenen, bevestigt echter ook dat veel mensen muziek en andere kunsten juist zien als een ‘linkse hobby’ die geen waarde heeft wanneer de wereld lijkt te vergaan. Een debiele gedachte waar we vanaf moeten. 

Vandaar dit stuk, waarin ik een aantal onderbelichte platen wil belichten die mij vandaag de dag kalm houden. Stream ze, of beter nog: koop ze.

Hiroshi Yoshimura
GREEN

Hiroshi Yoshimura was de heer en meester op gebied van ambient. Zijn platen vol kalme composities bestaande uit onder meer elektrische piano, natuurgeluiden en hypnotiserende soundscapes zouden wat mij betreft een vast onderdeel moeten worden van het behandelingspakket voor burnout-patiënten. Light In The Attic, een vooraanstaand reissuelabel, richte onlangs een eigen sub-label op waar het oeuvre van Yoshimura de komende tijd op zal worden uitgebracht. Het betoverende GREEN is de eerste release in de reeks en het groene vinyl was niet voor niets in een mum van tijd uitverkocht. Dit is geestelijke gezondheidszorg op een schijfje: acht nummers vol magische geluiden en muzikale massagetechnieken. Als de eerste keer dat je in de Droomvlucht zat toen je heel klein was. Horen is geloven.

Julien Gasc
L’appel de la forêt

Als Serge Gainsbourg op zijn best, maar dan zonder het vunzige randje. De Franse zanger Julien Gasc (foto), het best bekend als lid van Stereolab, betovert je op zijn soloplaten met een boterzachte stem, prachtig uitgesproken Franse teksten en songs waarin elektronica en old-school instrumenten gezamenlijk een soort modern chansongeluid creeeren. Bij zijdezachte liedjes als Maracabela en Les Flots is het heerlijk wegdromen, maar het zijn eveneens nummers met heel veel lekkere laagjes, waar je dus veel dieper in kunt duiken dan je aanvankelijk denkt. 

Shabaka And The Ancestors
We Are Sent Here By History

Verschrikkelijk deze corona-pandemie, maar het is óók waar wat vooral de irritantste mensen van onze samenleving vijftig keer op een dag roepen: er zijn veel ernstigere dingen op de wereld waar we ons veel minder druk om maken. We Are Sent Here By History, het nieuwe album van de Londense jazzgeweldenaar Shabaka Hutchings en zijn beste Zuid-Afrikaanse vrienden, werd geïnspireerd door het ontelbare leed in de Afrikaanse landen. Het is een lange, bij vlagen epische plaat vol machtige hymns, zinderende saxofoonsolo’s en indrukwekkende momenten van introspectie. Maar bovenal straalt dit album een soort oerkracht uit. Éen keer draaien en je staat weer je mannetje.

Sam Gendel
Satin Doll

2020 zal de boeken in gaan als het jaar waarin een nieuw virus definitief uitbrak en de wereld veranderde. Maar in de muziekwereld braken er ook andere, leukere vernieuwers uit, die hopelijk hun stempel gaan drukken op de muziek van de toekomst. In de elektronische muziek hebben we Beatrice Dillon, de Britse dj/producer die met Workaround een debuut vol beats uitbracht die zó clean klinken dat je er eerst meerdere luisterbeurten aan moet gaan wennen, voordat je er echt van kunt genieten. En in de jazzscene hebben we Sam Gendel, een saxofonist met een héél aparte, hoe dan ook volslagen unieke sound, alsof hij zijn sax heeft omgebouwd tot een soort accordeon. Op Satin Blue ‘coveren’ Gendel en zijn bandje jazzklassiekers, waaronder Miles Davis’ Freddie Freeloader, maar eigenlijk trekken ze de nummers meer uit elkaar om ze vervolgens helemaal opnieuw op te bouwen, dan dat ze ze naspelen. Het gekke is: ondanks dat je op Satin Blue de meest vreemde klanken hoort, is de muziek toegankelijk. Een song als Goodbye Pork Pie Hat is ontspannend gespeeld en heeft een relaxerend effect. Ronduit uniek en eindeloos boeiend dus, maar ook een plaat die ‘gewoon’ heerlijk weg luistert, en je al je zorgen doet vergeten.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
upsammy: 'Ik draai liever mp3’s dan via Spotify'
audio special
upsammy

upsammy: ‘Ik draai liever mp3’s dan via Spotify’

Hoe komt het dat het klinkt zoals het klinkt? We spreken erover met een aantal vooraanstaande Nederlandse geluidsbepalers. Vandaag: Upsammy ...
K.G.
album
King Gizzard And The Lizard Wizard

K.G.

Toen het laatste King Gizzard-album uitkwam – metalplaat Infest The Rats’ Nest (2019) – lag mijn zoontje nog met glazige ...

Onze man in quarantaine over de platen die hem kalm houden (tips) | OOR