Aan het einde van zijn carrière werd Glenn Frey gevraagd wat zijn dierbaarste herinneringen aan de vele tournees met The Eagles waren. Zonder aarzelen antwoordde Frey: ‘In 1972 toerden we in het voorprogramma van Procol Harum door Amerika. Na afloop van ieder concert had ik meer lol in het hotel met Gary Brooker dan op het podium met The Eagles. Brooker ging dan achter de hotelpiano zitten en ramde iedere r&r- of r&b-classic die je kon bedenken eruit, begeleid door ons en andere aanwezigen. Wat een stem, wat een sfeer! Onvergetelijk.’
Foto Bert Treep
Dat tekent Gary Brooker ten voeten uit. In hart en nieren een muzikant en muziekliefhebber. Als 15-jarige startte hij in 1960 samen met gitarist Robin Trower The Paramounts, die zes jaar lang het Engelse clubcircuit onveilig maakten met covers van The Coasters, The Drifters en nummers van solisten als Bobby Bland en Marvin Gaye. Toen die Amerikaanse r&b-acts in 1965 zelf naar Engeland kwamen, was het gebeurd met The Paramounts. En werd Brooker eind 1966 voorgesteld aan songschrijver Keith Reid.
Een unieke combi. Reid kwam met de teksten en Brooker zette ze op muziek. Procol Harum was geboren. Met hun eerste single scoorde de band meteen een wereldhit in de Summer of Love van 1967, A Whiter Shade Of Pale. Maar wat de band echt vormde, waren de ellenlange Amerikaanse tournees die volgden. Brooker, Trower, Matthew Fisher (orgel) en B.J. Wilson (drums) speelden iedere zaal plat. De beste Procol Harum-bezetting ever! En dat ze in Europa beschouwd werden als one hit wonders, kon ze niet deren. Want iedere Procol Harum-kenner weet dat A Salty Dog uit 1969 nog beter is dan A Whiter Shade Of Pale. Vraag het maar aan Freek de Jonge.
In 1972 werd Live In Concert With The Edmonton Symphony Orchestra hun meest succesvolle LP, waarvoor Brooker in het vliegtuig naar Edmonton alle partijen voor de orkestrale uitvoering van Conquistador uitschreef. Procol Harum was nu een grote band in Amerika (vandaar The Eagles in hun voorprogramma). Ook Grand Hotel werd goed ontvangen. Na een paar mindere LP’s (Procol’s Ninth en Something Magic) stopten ze ermee in 1977 en begon Brooker twee jaar later een solocarrière. Waarin Nederland een voorname rol speelde.
Alleen hier werd No More Fear Of Flying een hitje en trad hij regelmatig op (o.m. met Jan Rietman in het Feyenoord Stadion). Verder werkte hij in de jaren tachtig samen met zangeres Lori Spee en AVRO’s Toppop-presentator Ad Visser (die hem bewonderend als The Voice omschreef). Begin jaren tachtig is Brooker dan al een paar jaar lid geweest van de band van Eric Clapton (als toetsenist) en deed mee op soloplaten van ex-Beatles George Harrison, Paul McCartney en Ringo Starr. Volgens Brooker is zijn stem nooit beter opgenomen dan door Alan Parsons, met wie hij in 1986 de hit Limelight produceerde.
In 1990 bij de uitvaart van drummer B.J. Wilson ontmoette Brooker opnieuw Matthew Fisher en uit deze hernieuwde samenwerking ontsproot Procol Harum Mk. II en de comeback-CD The Prodigal Stranger. Ook Nederland kwam weer om de hoek kijken: begin 1992 werd in Utrecht de live-CD One More Time opgenomen en vijf jaar later (als lid van Bill Wyman’s Rhythm Kings) werden tv-opnamen voor Twee Meter Sessies in Spaarnwoude gemaakt, gevolgd door een optreden in Paradiso.
Voor Brooker was dat in de jaren negentig en het begin van het nieuwe millennium een ideale jaarindeling: regelmatig toeren met Procol Harum Mk. II, afgewisseld door tournees met de band van Bill Wyman en de band van Ringo Starr (All Star Band). Maar in 2004 verliet Matthew Fisher de band, omdat hij (na bijna veertig jaar) het idee had dat hij in 1967 naast Brooker & Reid als mede-componist van A Whiter Shade Of Pale had moeten worden opgevoerd.
De daaruit voortvloeiende rechtszaak sleepte jaren voort en werd gevoerd tot de hoogste rechter. Uiteindelijk werd Matthew Fisher wel toegevoegd als mede-componist, maar de auteursrechten golden pas vanaf de datum van het laatste vonnis. Toch kwam Brooker daardoor in financiele problemen, omdat de juridische kosten in de tonnen liepen.
Tot in 2019 toerde Procol Harum Mk II met regelmaat. Corona dwong de band tot stilstand. Ook ging de gezondheid van Brooker achteruit. Op zaterdag 19 februari 2022 blies deze rasmuzikant en een van de beste Britse zangers aller tijden, geveld door kanker, in zijn huis in London zijn laatste adem uit. Shine on.
