track review

Jeangu Macrooys 'Grow' is eigenlijk te goed voor het Songfestival

De aankondiging dat Jeangu Macrooy Nederland zou gaan vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival gaf mij gemengde gevoelens. En dat komt niet omdat ik hem ongeschikt vind. Integendeel zelfs. Jeangu heeft één van de mooiste, warmste stemmen van Nederland muziekland. Zijn albums High On You en Horizon zijn, zoals te lezen in onze recensies, prachtig. Daarnaast representeert de donkere, homoseksuele soulzanger uit Paramaribo een ander soort Nederlander én een ander soort muzikant dan de AVRO-TROS normaliter onder de spotlights van het Eurovisie-wereldtoneel schuift. En tot slot is het gewoon een harstikke lieve man. Jeangu onthoudt zelfs de namen van zijn jongste fans, weet ik uit ervaring. Dat kunnen we van de meeste Bekende Nederlanders waarmee hij toenemend samenwerkt nu zijn ster rijst niet zeggen. 

U snapt: mijn gemengde gevoelens komen voort uit een minachting voor het Eurovisie Songfestival. Want laten we eerlijk zijn: wie ook maar een beetje serieus muziekliefhebber is, kijkt naar dit evenement om grappige dingen te Tweeten over de doorgaans lullige optredens. Dat ‘onze’ Jeangu, een muziekliefhebbersmuzikant, tevens de favoriete Nederlandse zanger van zowel mijzelf als mijn vrouw als mijn driejarige zoontje, misschien wel het podium zal delen met Russische omaatjes en Finse Carnavalvierders verkleed als stereotype hardrockers, dat zit me toch wel een beetje dwars. En Jan Smit better know his place als Jeangu in de buurt is. Deze zanger is wat mij betreft té goed voor het Eurovisie Songfestival. 

Dit blijkt ook uit Grow, het nummer dat hij straks in Ahoy zal zingen. De kans dat hij ermee gaat winnen acht ik klein. In het verleden is gebleken dat er geen touw valt vast te knopen aan de meningen van de zogenaamde vakjury’s, waarvan een groot aantal sowieso steevast de meeste punten verdeeld onder bevriende buurlanden. Winnaar Duncan Laurence moest het vorig jaar hebben van de publieksstemmen en daar was op ingespeeld. Het grote publiek houdt namelijk van meeslepende liedjes met een simpele opbouw zoals Arcade. Liedjes waarbij het spreekwoordelijke kwartje bij de eerste luisterbeurt al valt, zodat je ze een week later nooit meer wilt horen. 

Zo’n liedje is Grow niet. Grow neemt, zoals de titel onbedoeld al suggereert, lang z’n tijd om uit te groeien naar iets waar de Songfestivalliefhebber misschien wat mee kan. En wanneer dat moment zich aandoet, in de vorm van een meerstemmige climax waarbij de gospelorgel uit de intro is getransformeerd in een synths en claps pompende edm-machine, hebben we niet bepaald te maken met iets wat we als een heuse meezinger kunnen omschrijven. Want Grow heeft geen refrein of ander catchy stuk tekst dat moeiteloos uit een mensenkeel knalt. 

Grow lijkt me kortom géén Eurovisie Songfestival-winnaar. Daar is het nummer simpelweg te goed voor. Grow is een prachtige ballad waarin, heel knap, al het moois aan alle muziek die Jeangu Macrooy tot nu toe maakte aan bod komt. Bij deze moderne soulzanger kunnen conflicterende genres als gospel en dance gewoon in hetzelfde nummer worden gecombineerd. Dat hoorden we voorheen vooral in up-tempo singles als Shake Up This Place, maar nu presteert hij het dus ook subtieler, in een ballad. Grow is daarnaast één van zijn sterkst gezongen songs. Jeangu roetsjt rustig over de toonladder, hij fluistert en haalt uit. Hij zingt moeiteloos, maar maakt desalniettemin indruk. Hij klinkt gevoelig als altijd, maar lijkt tegelijkertijd veel meer in controle over zijn stem en zijn emoties dan we ‘m ooit eerder hoorden. En ook de tekstuele inhoud van de song, over ouder maar nooit echt wijzer worden, is allesbehalve simpel en hapklaar, en meerdere aandachtige luisterbeurten waard. 

Grow is kortom een winnaar, maar niet van het Songfestival. In de woorden van Jeangu, op één van zijn vele andere mooie liedjes: ‘That’s a good thing’.

Foto: Anton Corbijn

Lees meer

Troubadours zijn ze, eigentijds en eigenwijs bovendien: Jeangu Macrooy en Lucky Fonz III. De overduidelijke verschillen maken ze ieder uniek, de opvallende overeenkomsten verbinden ze juist weer, zo blijkt als we de twee hoofdrolspelers elkaar laten treffen. Lees hier.

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

24-9-1991: dit moet de beste releasedag aller tijden zijn
30 jaar oud

24-9-1991: dit moet de beste releasedag aller tijden zijn

Dertig jaar geleden verschenen op één knetterende dag zowel 'Nevermind', 'Blood Sugar Sex Magik', 'Screamadelica' als 'The Low End Theory'.  ...
Doe Maar schrapt tournee: Henny Vrienten is ziek
nieuws

Doe Maar schrapt tournee: Henny Vrienten is ziek

Doe Maar annuleert zijn afscheidstournee omdat Henny Vrienten ziek is. De zogeheten Lijf aan Lijf-tournee wordt ook niet later ingehaald ...
Band van Douwe Bob stapt op na cancelen tournee
nieuws
douwe bob

Band van Douwe Bob stapt op na cancelen tournee

Uit onvrede met het invoeren van de coronapas gaat Douwe Bob voorlopig niet optreden. Dat besluit is niet goed gevallen ...

Jeangu Macrooys 'Grow' is eigenlijk te goed voor het Songfestival (track review) | OOR