concert

Hangen en wurgen voor Kaiser Chiefs in Paradiso

Voor de zevende keer stonden Kaiser Chiefs zondagavond in Paradiso. Na hun laatste bezoek aan de Amsterdamse poptempel (in 2016) waren niet alle reacties lovend. Al jaren weten de nieuwe albums niet te concurreren met de tijdloze hits die de band bijna twintig jaar geleden schreef. Brengt het vorig jaar verschenen Duck daar verandering in? Hopelijk werken de getemperde verwachtingen in hun voordeel.

Dire Straits’ Money for Nothing knalt door de kerk, een riff waarmee het vijftal uit Leeds zich al sinds de beginjaren meteen op 1-0 voorsprong zet. Vervolgens steekt de band van wal met People Know How To Love One Another. Paradiso komt in beweging. Gelijk daarna komt de vaart erin met Na Na Na Na Naa en met Everything Is Average Nowadays kabbelt de show weer rustig voort. Het nieuwe werk is tam, maar de afwisseling met oud werk houdt het tempo er toch goed in.

Na een paar nummers roept Ricky Wilson het publiek op om mee te zingen want z’n stem is een beetje zwakjes. De zaal lacht en helpt gewillig: die Wilson, hij grapt wat met het publiek. Maar een nummer of twee verder komen er steeds meer blikken van vertwijfeling. Wilson danst en schreeuwt met man en macht, maar zijn keel verandert hem in een wel heel schorre Joe Cocker. De poppy liedjes van Duck (2019) en Stay Together (2016) gaan hem nog aardig af, maar de oude rammers vragen te veel van zijn stem. Zeker tijdens I Predict a Riot, Ruby en Everyday I Love You Less and Less moet hij echt op het publiek leunen.

Tijdens een interactiemomentje (‘Heo!’, ‘Heo!’) schiet Wilson in de lach: hij doet echt z’n best, maar er komt niks meer van terecht. Wel wint hij de sympathie van het publiek. Je merkt dat Mister Positivo en zijn band al twintig jaar op de planken staan, maar van een glansrijke show is geen sprake. Wederom redden de hits van debuutplaat Employment (2005) de show, met behulp van het publiek en het doorzettingsvermogen van Wilson. Er wordt zelfs nog een toegift uitgeperst en Wilson dankt iedereen voor zijn inspanning. Buiten grapt iemand nog: ‘Kom, laten we z’n stem gaan zoeken!’ Making the best of a bad situation.

Gezien: 16 februari 2020, Paradiso, Amsterdam.

Fotografie: Luuk Denekamp

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR ontsluit de pophistorie: elke dag een klassiek verhaal!
het poparchief

OOR ontsluit de pophistorie: elke dag een klassiek verhaal!

We gaan iets leuks doen. Nu heel het land toch zo'n beetje in lockdown zit, unlocken wij het OOR-archief. Of minder ...
Blauwe Vear
album
Jack Poels

Blauwe Vear

‘Een Americana-album uit America’, zo noemt de trotse labeleigenaar het. Een ex-Limburger die het ook was opgevallen dat zanger-liedjesschrijver Jack ...
Gigaton
album
Pearl Jam

Gigaton

Bijna zeven jaar hebben we erop moeten wachten: een nieuw Pearl Jam-album. OOR’s meest gestaalde Pearl Jam-watcher recenseert 'Gigaton', track ...

Hangen en wurgen voor Kaiser Chiefs in Paradiso (concert) | OOR