‘Mijn iPod!’, riep mijn vrouw achter me. Ik moest nog even goed kijken naar het voorwerp dat ik zojuist uit een verhuisdoos had getrokken, zoekend naar weet-ik-veel-wat op zolder, maar inderdaad: dit zilveren object met frivool navigatiewieltje was ontegenzeggelijk een iPod. En wel háár iPod, gezien de deuk in de metalen behuizing.
Tijdens het post bezorgen was het apparaat eens uit haar zak geglipt en meteen overreden door een taxibusje met acht bejaarden, maar dat weerhield het ding er niet van om nu – jaren verder – weer vrolijk op te starten. Sterk spul. Ze rukte het uit mijn hand en verdween in haar muzikale zeroes, terwijl ik verder graaide in de doos.
Een Minidisc-speler, oude tapes van mijn vader, een setje cd-r’s, cassettebandjes, kabels die nergens meer op aansluiten en uiteindelijk: mijn discman. Daar was hij weer. De nodige krassen rijker en niet meer de hipste jongen om te zien (‘Kijk naar jezelf, Snoeijs’) maar het perfecte antwoord op de muziekbeleving van vandaag.
Want wat is er eigenlijk nog over van die ‘beleving’, vroeg ik me al een tijdje af. Muziek opzetten vraagt evenveel toewijding als het bestellen van een pak crackers bij de Picnic. Onze belangrijkste muziekbron, de smartphone, staat vol gillende apps die eveneens de aandacht opeisen. En het hele zootje is ontworpen door techbedrijven die ons graag zien als streamende zombies; verslaafd aan hun algoritmes, kritiekloos tegenover hun handeltje en uiteindelijk zelfs bereid AI-muziek te vreten.
Nee, dat moet toch anders kunnen. Beter. Niet verwonderlijk dus dat veel mensen een stapje terug zetten. De terugkeer naar ‘fysiek’ is al jaren gaande, met de vinyl boom als sprekend voorbeeld, maar krijgt nog eens extra vaart door een verstrekkende algoritme-moeheid en Big Tech-wantrouwen. We nemen muziek weer in eigen hand. Pakken de controle terug over ons luistergedrag, met muziek die we kunnen vastpakken. Iedereen op zijn eigen manier, zo is te lezen in de nieuwe OOR vol happy analogues, K-popverzamelaars, iPod-nostalgici, cassettefreaks en – zo leren we op bezoek bij de CD Teek in Eindhoven – ‘hippe cd-kopers’.
Onder die laatste categorie mag u mij voortaan scharen. Rest alleen nog de vraag hoe we in dit algoritmeloze bestaan nieuwe muziek blijven ontdekken en op de hoogte blijven van onze favoriete artiesten. Zou daar soms nog een goed physical alternatief voor bestaan?
De nieuwe OOR
Bestel hier.
