Het kan aan mij liggen, maar ik vind Sombr een van de aller-, allerstomste artiestennamen die ik ooit heb gehoord. Sombr – het klinkt als een dating-app voor aanstellerige emokids. Als de krullende tattoo in de hals van iemand die alleen maar op een negatieve manier om aandacht kan vragen. Een artiest die kiest voor zo’n achterlijke naam kan onmogelijk goede muziek maken. Sombr kwam er bij mij niet in.

Nu weet ik best dat je je niet altijd moet laten leiden door een slecht verzonnen bandnaam. De beste band aller tijden heeft als naam een flauwe woordspeling op beatmuziek. Vaak is het een kwestie van gewoon even wennen. Nu vinden we het allemaal helemaal prima, maar ik denk dat als de Foo Fighters of de Red Hot Chili Peppers vandaag zouden worden opgericht, ik ze met klem zou adviseren nog eens na te denken over hun naam. Zelfs acts die dachten dat het geestig was de naam van een bekende zanger te nemen, maar dan met een woordspeling daarop, zoals Chet Faker of Bob Vylan, heb ik hun stompzinnigheid dankzij hun mooie muziek steeds toch maar weer vergeven.

Eén keer heb ik me echt heel lelijk vergist in een artiest door puur af te gaan op hoe hij zich noemt. L.A. Salami vond een artiestennaam waarvan zelfs Vanilla Ice zou zeggen: is dat niet een béétje kinderachtig? Maar achter die ‘westcoast-worst’ bleek een magnifieke Britse singer-songwriter schuil te gaan, die van elk lied een fascinerend geluidskunstwerk maakt en wiens album Ottoline ik iedereen zeer warm kan aanbevelen. En die naam? Ach, Lookman Adekunle Salami heet nou eenmaal gewoon zo. Foutje van mij, kan gebeuren. Maar Sombr is duidelijk wél een zelfverzonnen naam. En een vreselijke ook, met die irritante ijdele weggelaten e. Wie zo’n stomme naam verzint, vertrouw ik gewoon niet. Voor mij geen Sombr, klaar, over, uit.

Maar toen appte mijn beste muziekvriendin me een linkje naar 12 To 12 (‘Heeeeeelemaal verslaafd aan dit nummer’). Vlak daarna ging mijn festival-appgroep helemaal los, omdat Sombr kwam headlinen op Lowlands. Nog wat later las ik plotseling een hemelhoge sterrenrecensie in de krant over een Sombr-concert. En toen ik, tot overmaat van ramp, ook nog eens een nummer dat op de radio was Shazamde omdat het zo lekker klonk, en het Undressed van Sombr bleek te zijn, moest ik toch toegeven dat ik er weer eens helemaal naast zat.

Zijn echte naam is Shane Michael Boose, zijn artiestennaam komt dus voort uit zijn initialen (oké, dat maakt het ietsje minder erg) en zijn album I Barely Know Her staat vol met even breek- als dansbare indiepop die balanceert op een koord van melodrama, zoals bijvoorbeeld The 1975 of Bleachers dat ook doen. Je moet ervan houden, maar dat doe ik dan dus ook. Doordat hij komt, heb ik ineens extra veel zin in Lowlands. En met mij heel veel mensen, het afgelopen jaar is Sombr uitgegroeid tot een absolute wereldster. En dat terwijl ik maar een beetje dom zat te somberen over zijn naam…