column

'Moeten wij helpen complottheorieën te verspreiden?'

Een van mijn favoriete internetfenomenen is de milkshake duck. De term is afgeleid van een tweet die in 2016 werd verstuurd vanaf het populaire account @pixelatedboat: ‘The whole internet loves Milkshake Duck, a lovely duck that drinks milkshakes! *5 seconds later* We regret to inform you the duck is racist.’

Treffender kun je de moderne mens niet vatten. Als ik leraar Engels was geweest, dan hadden mijn leerlingen deze tweeënhalve zin als volwaardige roman op hun leeslijst mogen zetten. Leuke bijkomstigheid was dat de tweet viraal ging en daarmee het bewijs werd van de massahysterie die hij zelf probeerde aan te kaarten.

Ik moest aan de milkshake duck denken bij het recenseren van het nieuwe album van Josylvio. Ik had die jongen vrij hoog zitten. Niet per se vanwege zijn muziek, maar om zijn arbeidsethos, zijn DIY-mentaliteit. Zonder hulp van de traditionele kanalen groeide hij uit tot een van de populairste artiesten van het land. Hij rapt vooral over zijn weg naar rijkdom en zijn droom om nog rijker te worden. Wat mij betreft is de lol daar allang vanaf, maar goed, als dat zijn leefwereld is dan moet hij daar lekker over vertellen. Daar zal ik hem niet op afrekenen.

Maar toen hoorde ik het nummer Leugens. Josylvio ramt hier vol op het conspiracy-orgel. De in kinderen handelende elite, de pers die ze de hand boven het hoofd houdt, het komt allemaal voorbij. Voor de goede orde: de titel slaat niet op de samenzweringstheorie maar op de ontkenning ervan.

Dan was er ook nog de nieuwe plaat van Willie Wartaal. Ik vond zo snel geen verwijzingen naar een eventueel geloof in QAnon, maar in de video van zijn single Partij Voor De Schapen zitten die wel degelijk.

Wat mij aanvankelijk aantrok in de muziekjournalistiek was dat je je om dit soort zaken niet druk hoefde te maken. Het ging om de kunst, dacht ik, en die stond min of meer op zichzelf. Dat was een naïeve gedachte, maar het was ook een andere tijd. Als er al kleur werd gekozen, dan was dat vrijwel altijd de juiste kleur.

In eerste instantie besloot ik de recensies te laten voor wat ze waren. Ik wil de waarde van tweehonderd woorden in OOR niet overschatten, maar ze dragen toch een piepklein beetje bij aan het verspreiden van de gevaarlijke boodschap van de heren rappers.

Na een avondje research besloot ik ze toch te schrijven. Het is mijn indruk dat zowel Josylvio als Willie Wartaal het beste met de wereld voor heeft. Ze zijn gewoon een beetje in de war. Cancelen is een optie, maar dat vergroot de kans op radicaliseren. We kunnen ze beter – om in hun eigen schaapsmetafoor te blijven – bij de kudde houden. Er bestaat namelijk ook zoiets als de reverse milkshake duck. Sommige achterlijke lieden blijken bij nader inzien erg schappelijke mensen.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid van <span class="oor">OOR</span> en stel je vinyl­pakket samen!
abo-actie

Word lid van OOR en stel je vinyl­pakket samen!

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. Met nieuwe lp's van Coldplay, ...
Goldband luistert Nederpop: 'Hoor ik nou Ernst Jansz?'
luistertest
goldband

Goldband luistert Nederpop: ‘Hoor ik nou Ernst Jansz?’

Goldband – als je voor pret bent. De voormalige stukadoors verrasten vorig jaar met de eighties-synths en Nederlandstalige teksten op ...
Meat Loaf: de zwaarste jongen uit de popmuziek
in memoriam

Meat Loaf: de zwaarste jongen uit de popmuziek

Marvin Lee Aday, die we allemaal kennen als de imposante, volumineuze rockzanger Meat Loaf, is op 74-jarige leeftijd overleden ...

'Moeten wij helpen complottheorieën te verspreiden?' (column) | OOR