Sinds 2008 spelen artiesten bij NPR in Washington D.C. hun nummers achter een bureau tussen koffiekopjes en stapels papier. Tiny Desk Concerts begon als een grap, maar is inmiddels uitgegroeid tot een wereldwijd bekeken liveserie. Deze recente sessies zijn niet te missen.

Het begon bij een idee om een artiest gewoon achter een bureau te laten spelen. Radiomaker Bob Boilen en redacteur Stephen Thompson zetten dat om in een opname en plaatsten die online. Zonder groot plan, zonder productie. Het uitgangspunt was eenvoudig: breng het geluid terug tot de kern.

In de kleine ruimte zijn bands gedwongen hun nummers aan te passen, waardoor arrangementen vaak rauwer en directer klinken dan op plaat. In de loop der jaren schoven uiteenlopende namen aan, van Adele en Arctic Monkeys tot Tyler, The Creator, Anderson .Paak, Phoebe Bridgers en The National. Elke paar dagen komt er een nieuwe set online. We laten je graag onze favorieten van de afgelopen tijd zien.

Geese

Kersvers: het Tiny Desk Concert van Geese. De eigenzinnige New Yorkers waren het afgelopen jaar de grootste hypeband binnen de indierock. Ze spelen drie nummers van hun nieuwste plaat Getting Killed, die vorig jaar op plek twee eindigde in OOR’s Eindlijst: Husbands, Cobra en Half Real en kiezen daarmee duidelijk voor de breekbare kant van het album. De set klinkt oprecht en licht melancholisch, met ruimte voor stilte en detail. Frontman Cameron Winter speelt zacht tokkelend op zijn gitaar, terwijl de rest van de band met gesloten ogen de nummers laag voor laag laat groeien. Geen poespas, gewoon Geese in zijn puurste vorm.

David Byrne

Met zijn lange historie van revolutionaire liveshows kon ook een optreden bij Tiny Desk niet ontbreken: David Byrne nam recent met een dozijn aan muzikanten plaats achter het bureau van NPR. Cello, saxofoon, marimba, een Braziliaanse timbau, zabumba, aangevuld met verschillende gitaren en piano’s: alles ging mee in de krappe ruimte en dat blijkt perfect te passen. De voormalige Talking Heads-frontman bracht werk van zijn nieuwste album Who Is The Sky?. Daarnaast speelde hij twee klassiekers van zijn oude band: (Nothing But) Flowers en Life During Wartime, beide uitgevoerd met de uitgebreide bezetting, allemaal volledig gekleed in hetzelfde blauwe pak.

Jill Scott

Enigszins zenuwachtig en een beetje giechelend, zegt ze: ‘Ik heb zo vaak aan jullie gedacht! Ik dacht: op een dag sta ik zelf ook bij Tiny Desk’. En daar is ze dan: Jill Scott, de dichteres en zangeres uit Philadelphia. Ze viert de release van haar nieuwe album To Whom This May Concern, haar eerste album in ruim tien jaar. Het is een jazzy liefdesbrief aan haar stad, haar gemeenschap en aan zichzelf, vol r&b, spoken word, funkrock en zelfs house. Met een tienkoppige band, inclusief achtergrondzangers en een rijk palet aan instrumenten, tovert ze het kleine kantoorpodium om tot een warme soulclub. Jill Scott bewijst maar weer dat grootsheid niet afhankelijk is van de ruimte, maar van de energie die je meebrengt.

Tame Impala

Kevin Parker, het creatieve brein achter Tame Impala, kwam naar Tiny Desk met een idee: zijn muziek volledig akoestisch laten horen. Voor een artiest die bekendstaat om grootschalige, psychedelische producties, voelt zo’n intiem optreden bijna gedurfd. Toch slaagt hij erin: met minimale middelen en zijn kenmerkende kopstem. Met drie gitaren, een ukelele, een bas en een gitaar die wordt gebruikt als percussie, brengt hij zijn nummers tot leven in een geheel nieuwe, verrassende vorm. De set bevat oude favorieten en twee nummers van het nieuwste album Deadbeat, waarbij de dansbare beats worden omgevormd tot een minimalistisch warm geluid. Parker laat horen dat zijn muziek niet alleen in de club of op festivals werkt, maar ook intiem kan zijn.

Air

Het Franse duo Nicolas Godin en Jean-Benoît Dunckel uit Versailles richtte Air in 1995 op en gaf de Franse elektronische muziek daarmee een nieuw, dromerig gezicht. De muziek van Air beweegt moeiteloos tussen pop en dance. Bij Tiny Desk laten ze horen hoe tijdloos hun composities zijn. Nummers van hun klassieke debuutalbum Moon Safari uit 1998 klinken hier zacht en bijna filmisch als altijd. Godin en Dunckel praten en zingen gedurende de opname nauwelijks, maar dat stoort helemaal niet: tussen synthesizers, keyboards en een scala aan geluiden transformeert het kantoor tot een zwevende wereld. Met muziek die rustgevend, melancholisch en tegelijk zeer nostalgisch aanvoelt.

The Beaches

The Beaches uit Toronto brachten eind augustus hun sprankelende album No Hard Feelings uit. Na een zomer vol grote festivals was het tijd voor een iets kleiner, intiemer podium en wat een traktatie is dat. De band trapt af met dé indiehit Blame Brett, gevolgd door de broeierige Can I Call You In The Morning?. Ook het meeslepende Lesbian Of The Year krijgt een plekje: een meeslepend nummer over uit de kast komen op latere leeftijd, zoals gitariste Leandra Earl zelf deed. Veel van hun liedjes gaan over liefde in allerlei vormen – of het nu queer, hartstochtelijk of ingewikkeld is – en dat hoor je in elk nummer. Met Edge Of The Earth en het energieke slotnummer Last Girls At The Party laten ze horen hoe veelzijdig en onweerstaanbaar ze zijn.

Parcels

Parcels opent zijn Tiny Desk-set in koor en biedt daarmee vanaf de eerste seconden een warm welkom. Het Australische kwintet uit Byron Bay, inmiddels woonachtig in Berlijn, bestaat uit vier zangers en een mix van gitaren, toetsen, bas en drums. Ze staan bekend om hun energieke liveshows en dansbare electro-pop, waarbij in deze uitvoering de nadruk extra op vrolijkheid en harmonie ligt. De band begon ooit als een groep middelbare schoolvrienden die samen jamden wanneer dat kon. Na hun afstuderen verhuisden ze naar Berlijn waar ze als straatmuzikanten bluegrass-covers van popmuziek speelden. Inmiddels maken ze al tien jaar muziek samen, en dat hoor je in hun recente album Loved, dat rijk vertegenwoordigd is in deze Tiny Desk-set.

Turnstile

Turnstile verandert het Tiny Desk-podium in een undergroundpunkhol. Zanger Brendan Yates en de band uit Baltimore brengen hun hardcorepunk tijdens een gaatje in het drukke tourschema naar het nabijgelegen Washington. Met subtiele blazersmomenten trekken ze de verrassende aanpak van Never Enough moeiteloos door naar deze sessie. Wat deze Tiny Desk echt bijzonder maakt is het publiek. In een kantoortje zo klein dat je nauwelijks kunt bewegen, ontstaat een moshpit en aan het einde van de set springt zanger Brendan Yates zelfs kort het publiek in om te crowdsurfen. De band kleurt buiten alle Tiny Desk-lijntjes, maar klagen doen we zeker niet.

Wet Leg

Ook de Britse indierockband Wet Leg stapt het bekende Tiny Desk-kantoor binnen, ondeugend, geestig en onvoorspelbaar als altijd. Het is hun tweede Tiny Desk-sessie, maar de eerste op locatie omdat de vorige tijdens de lockdown in 2021 plaatsvond. Sinds hun debuut met Chaise Longue in 2021 laten Rhian Teasdale en Hester Chambers, samen met hun band, zien hoe je indiepop koppelt aan chaos, scherpe humor en aanstekelijke energie. Hun muziek zit vol kleine verrassingen, altijd op het randje van hectisch en onweerstaanbaar catchy. Tijdens hun Tiny Desk-set laten ze de grote hits achterwege en duiken ze in het album Moisturizer. Waar hun debuutplaat vol cynisme en ironie zat, ademt hun nieuwe muziek sluimerende romantiek, met nummers als liefdesverklaringen die perfect passen bij de intieme Tiny Desk-setting.

Foto: NPR Music