column

Knooihuizen uit, altijd lastig: geluidsoverlast

Het probleem met geluidsoverlast zit hem niet in het geluid maar in de overlast. Ik woon naast een wijk in aanbouw. Vooral het heien is te horen, een activiteit die, zo heb ik ondervonden, bij voorkeur tussen half acht en tien uur ’s ochtends plaats dient te vinden. Dat zijn nou net de uren waarop het mij het slechtst van pas komt. Ik heb overwogen een klacht in te dienen. Daar heb ik van afgezien. De appartementen die ze bouwen zijn voor rijke mensen bedoeld en die moeten natuurlijk ook ergens wonen. 

In de zomer, als de bouw stil ligt, word ik wakker van de merels. Soms zitten ze op minder dan een meter afstand. En maar zingen – of wat daarvoor door moet gaan. Hun lawaai is luider dan dat van de heipalen. Toch stoor ik mij er niet aan. De mens is een irrationeel wezen. 

Neem de voorzitter van Groene Ster Duurzaam, een stichting die is opgericht ‘om de recreatie- en natuurgebieden ten oosten van de gemeente Leeuwarden zo natuurlijk en plezierig mogelijk te houden voor recreanten, omwonenden en dieren’. Hij lijkt me een vriendelijke man. Kalm, welbespraakt, vreedzaam; een beetje het type dat zijn Donald Duck-abonnement opzegde toen Douwe Dabbert werd geschrapt. Hij woont al geruime tijd in een riant huis aan de rand van Leeuwarden, pal naast de Groene Ster. Elf maanden per jaar is het er prachtig. Ooit waren dat er twaalf. Toen kwamen de festivals. 

Het zijn er drie: Psy-Fi, Promised Land en Welcome To The Village. De eerste maakte het in haar debuutjaar bont. De muziek ging 24 uur per dag door en het terrein bleef – ook vanwege de regenval – als een modderpoel achter. Met die modder wordt sindsdien gegooid. 

Tegen De Volkskrant zei de voorzitter van Groene Ster Duurzaam twintig uur per week kwijt te zijn aan zijn stichting. Ik moest denken aan die Chinese spijkerhuisjes, bewoond door koppige lieden die voor overheidsplannen geen plaats willen maken. Hun verzet heeft in China weinig zin. Snelweg, hoogbouwwijk en stuwdam worden gewoon om je woning heen gebouwd. Een huis op een uitgegraven berg is een sterk symbool van menselijke vastberadenheid. De foto’s gaan viraal. Even voel je je gesterkt. Dan begint de dagelijkse realiteit en woon je midden op een rotonde. Wat ik bedoel: weegt twintig uur per week op tegen een paar slapeloze nachten per jaar? 

De organisatie van Psy-Fi is het getouwtrek beu. Ze zegt op zoek te gaan naar een andere locatie. Dat kan relatief eenvoudig. Het publiek komt van over de hele wereld. Binding met Leeuwarden is er nauwelijks. Voor Welcome To The Village ligt dat anders. Daar komen vooral bezoekers uit de regio. Niet alleen de gebruikelijke festivalgangers. De organisatie probeert heel de stad erbij te betrekken. Eenzame ouderen, mensen met een beperking, vluchtelingen. Recreanten die plezier willen hebben, eigenlijk. Precies zoals Groene Ster Duurzaam het graag ziet. Ze strijdt tegen haar eigen principes. 

Aan de bouwwerkzaamheden achter mijn huis ben ik inmiddels gewend geraakt. Sterker nog, ik ben ervan gaan houden. De truc is dat je je voor moet stellen dat het onweer is. Dan klinkt het ineens prachtig. Het vergt enige oefening, maar zeker geen twintig uur. Ik heb nog nooit zo lekker geslapen.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie
achtergrond

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie

62 is nog jong, in de huidige rock & roll-wereld. Toch heeft Bono z’n memoires al voor de eeuwigheid vastgelegd ...
Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden
nieuws
fleetwood mac

Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden

Christine McVie van Fleetwood Mac is op 79-jarige leeftijd overleden. De zangeres en toetseniste sloot zich in 1970 aan bij ...
Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023
nieuws

Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023

Ook IDLES, Slowthai, Froukje, Phoenix, Romy, Sleaford Mods, Weval, Working Men's Club en The Whitest Boy Alive komen naar de ...

Knooihuizen uit, altijd lastig: geluidsoverlast (column) | OOR