Knooihuizen uit, altijd lastig

'Je mag ook in 2020 ongegeneerd van muziek genieten'

Hoewel woede, wanhoop en verdriet doorgaans een uitstekende voedingsbodem voor popmuziek vormen, vindt klimaatverandering zelden zijn weg naar de hitlijsten. Omdat het te abstract is misschien, te ver in de toekomst ligt, de gevolgen te onvoorstelbaar zijn. Of is het juist allemaal zo klip en klaar dat er geen eer aan te behalen valt? Michael Jackson heeft met zijn Earth Song alle clichés opgebruikt. Het laatste woord was al gezegd voordat de ernst van de zaak tot de mensheid was doorgedrongen. 

In de tijd dat Earth Song verscheen las je hooguit eens per vijf jaar een alarmerend stukje over de stijgende zeespiegel in de krant. Inmiddels wringen media zich in de vreemdste bochten om over het klimaat te kunnen blijven schrijven. Ik kwam een lijvig verhaal tegen waarin beweerd werd dat de herwaardering voor vinyl desastreuze gevolgen heeft. Het kost energie om zo’n plaat te maken, die dingen zitten vol schadelijke stoffen en dan wil de consument ze ook nog in de mafste kleuren en op 180 gram. In een ander stuk stond dat gebruikers van streamingdiensten de echte vervuilers zijn. Ze halen weliswaar geen plastic in huis, maar hun muziek moet wel ergens opgeslagen worden en dat kost ruimte en stroom en allerlei zeldzame mineralen die door onbeschermde werknemers onder levensgevaarlijke omstandigheden uit gammele mijnen worden gedolven. Iemand heeft uitgerekend dat het kantelpunt bij zevenentwintig luisterbeurten ligt. Ben je van plan een album vaker te draaien, dan is het aan te raden een fysiek exemplaar aan te schaffen. Bij minder frequent gebruik is streamen de milieuvriendelijkste optie. 

Een soortgelijke debat woedt over plastic bekers op festivals. Herbruikbare hardcups zijn gevoelsmatig beter dan wegwerpbekers, maar als je bedenkt dat ze met logge vrachtwagens heen en weer moeten worden gereden naar afwasfabrieken die ook niet bepaald klimaatneutraal kunnen opereren, is het maar de vraag of dat gevoel klopt. 

Dan heb je natuurlijk nog de muzikanten, die vandaag in Landgraaf spelen en morgen in Lissabon en dus gebruik moeten maken van vervuilende privéjets. Concert At Sea was met zijn vrijwel volledig Nederlandse programmering zijn tijd ver vooruit. Je kunt je afvragen wat er van Lowlands en Le Guess Who? overblijft zonder internationale namen. Voor je het weet stappen bezoekers massaal in het vliegtuig naar de Verenigde Staten of Australië om Billie Eilish en Tropical Fuck Storm te kunnen zien. 

Het risico van dit soort discussies op de vierkante centimeter is dat ze tot totale apathie kunnen leiden. Als vinyl kopen al een doodzonde is, dan is er kennelijk geen redden meer aan en kun je het klimaat net zo goed helemaal negeren. De waarheid ligt zoals zo vaak in het midden. Denk na bij wat je doet, maar laat je niet gek maken. Ik heb het voor de zekerheid even nagekeken en in de top honderd van meest vervuilende bedrijven ter wereld staat geen enkele platenmaatschappij en ook geen festival. Het echte verschil wordt elders gemaakt. Je mag ook in 2020 ongegeneerd van muziek genieten. Behalve misschien van Michael Jackson, maar dat is weer een andere discussie.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie
achtergrond

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie

62 is nog jong, in de huidige rock & roll-wereld. Toch heeft Bono z’n memoires al voor de eeuwigheid vastgelegd ...
Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden
nieuws
fleetwood mac

Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden

Christine McVie van Fleetwood Mac is op 79-jarige leeftijd overleden. De zangeres en toetseniste sloot zich in 1970 aan bij ...
Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023
nieuws

Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023

Ook IDLES, Slowthai, Froukje, Phoenix, Romy, Sleaford Mods, Weval, Working Men's Club en The Whitest Boy Alive komen naar de ...

'Je mag ook in 2020 ongegeneerd van muziek genieten' (Knooihuizen uit, altijd lastig) | OOR