column

Knooihuizen uit, altijd lastig (OOR 1, 2019)

Ik had geen ontbijt in huis voor de volgende ochtend. Het was laat. Alleen de Albert Heijn was nog open. In de Groene Amsterdammer las ik over Poolse flexkrachten die in distributiecentra het werk opknappen waar Nederlanders hun neus voor ophalen. Omdat zij zich laten uitbuiten blijft het voor ons betaalbaar. Als dank steunen we de demagogen die schreeuwen dat de buitenlanders onze banen afpakken. Aan dat systeem wens ik mij te onttrekken. Maar ik moet eten. Het valt niet mee.

Op een bordje stond dat het meloenenseizoen was begonnen. Ze kwamen uit heel de wereld. Spanje is dichterbij dan Zuid-Afrika. Minder beroerd voor het milieu dus. Tenzij ze daar allerlei dodelijke bestrijdingsmiddelen gebruiken. Volgens de neoliberale theorie heeft de consument de macht. Onzin. De consument heeft geen idee. En nauwelijks keuze. De Keuringsdienst van Waarde toont dat al driehonderd afleveringen aan. Ondertussen verandert er weinig.

Soms wil ik het liever niet weten. Kritiek op Spotify heb ik altijd weggewuifd. Dat algoritme is zo gek nog niet. Dat het voor eenheidsworst zou zorgen is een leugen. OOR’s Eindlijst was niet eerder zo gefragmenteerd. Genres die in het radiotijdperk geen kans kregen voeren nu de hitlijsten aan. Het Spaans wint terrein op het Engels. En over tien jaar is alles weer anders, let maar op. Goed, het algoritme negeert mijn sporadische uitstapjes naar ver-van-mijn-bed-genres, maar dankzij Discover Weekly ontdek ik toch telkens vijf tot tien artiesten – zonder uitzondering kleine lieden die onafhankelijk van de majors opereren. Geweldig. Ik zou meer algoritme in mijn leven willen. Nooit meer zelf bedenken wat ik ga eten, hoe laat ik ga sporten, of ik nog een biertje zal bestellen of beter naar huis kan gaan. Op datingapps geen mismatches meer met Editors-fans die ineens niets meer laten horen wanneer ik desgevraagd eerlijk antwoord dat hun favoriete band saaie kutmuziek maakt.

Aan Spotify draag ik braaf mijn steentje bij. Wekelijks fabriceer ik een afspeellijst met vijftig recente nummers, samengesteld op basis van mijn smaak, in de hoop muzikant en luisteraar een plezier te doen. Dat ik slechts 52 volgers heb komt doordat het een nogal specifieke lijst is. Dacht ik. Het essay van Tom Engelshoven in de vorige OOR vertelde mij wat ik eigenlijk al wist. Spotify is niet heilig. Hun systeem is ingericht volgens het winner-takes-(bijna)-all-principe. Ze hebben schijt aan mijn playlist. In het startscherm worden afspeellijsten aangeraden die niets met mijn luistergedrag te maken hebben. Van ‘Happy Tunes’ word ik extreem depressief. De ‘100 liedjes voor al die mooie herinneringen’ in ‘Déjà Vu’ doen mij terugdenken aan de meest benauwende tijd uit mijn leven. Het is Spotify kennelijk opgevallen dat ik wel eens naar Franstalige muziek luister (hulde!), maar wat moet ik met die afgezaagde meuk in ‘French Indie Pop’?

Al deze afspeellijsten zijn samengesteld door Spotify zelf. Ik geloof er geen reet van dat daar geen zakelijke belangen mee gemoeid zijn. Als de klant echt centraal stond, zouden ze mij een lijst van de Franse Klaas Knooihuizen aanraden. In plaats daarvan krijg ik een door Hyundai gesponsorde playlist met de genomineerden van de Mercury Prize. Ik wantrouw die prijs. Ik haat auto’s. Door de dienst te gebruiken legitimeer ik deze handelswijze. Waarom moet alles altijd zo fucking ingewikkeld zijn? 

Foto: Bas Uterwijk

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie
achtergrond

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie

62 is nog jong, in de huidige rock & roll-wereld. Toch heeft Bono z’n memoires al voor de eeuwigheid vastgelegd ...
Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden
nieuws
fleetwood mac

Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden

Christine McVie van Fleetwood Mac is op 79-jarige leeftijd overleden. De zangeres en toetseniste sloot zich in 1970 aan bij ...
Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023
nieuws

Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023

Ook IDLES, Slowthai, Froukje, Phoenix, Romy, Sleaford Mods, Weval, Working Men's Club en The Whitest Boy Alive komen naar de ...

Knooihuizen uit, altijd lastig (OOR 1, 2019) (column) | OOR