Net als kappers, bakkers, kaasboeren, barkeepers, klusjesmannen en financieel adviseurs zouden plaatverkopers nooit met pensioen moeten gaan. Ze laten je ontheemd achter na hun vertrek. Ze kennen je, weten wat je nodig hebt, maakten elke stap in je ontwikkeling mee – van je eerste Nirvana-cd’tje tot de tiendelige David Sylvian-boxset die je uiteindelijk met een moeilijk gezicht naar de toonbank sleepte. Maar ze kunnen dus ook zomaar stoppen.

In deze situatie verkeer ik sinds mijn plaatverkoper afzwaaide. Vanaf mijn zestiende kocht ik al mijn muziek bij hem. Niet eens vanwege zijn hartelijkheid – eerder het tegenovergestelde: hij kon genadeloos zijn. Ik heb hem mensen zien bespotten (‘Luister je nou nog steeds naar die kinderhiphop?’) en bemoederen (‘Zal ik even uitleggen hoe je een lp vasthoudt?’), een door snobisme ingegeven vorm van humor waarmee hij het ‘Free Record Shop-publiek’ van zich afduwde en een fanclub opbouwde onder ‘ontwikkelde popliefhebbers’, mensen die zijn raad ter harte namen en – zoals ik uiteindelijk – werden beloond met een handdruk als ze The Smile Sessions van The Beach Boys onder zijn barcodescanner schoven.

In onze rubriek De OORzaak kom je ze nog regelmatig tegen, dit type plaatverkopers. Maar ze raken ook uit zwang. Tijdens een panel op het Haarlem Vinyl Festival hoorde ik jonge, vrouwelijke vinylkopers praten over de platenzaak als safe space, een plek waar je tegenwoordig gewoon een frisse popplaat kan aanschaffen zonder bekritiseerd te worden door een strenge man in een fleecetrui. ‘Deze winkels zijn er nu ook voor ons.’

Dat lijkt me een goede ontwikkeling. Maar laat de platenzaak alsjeblieft een speciaalzaak blijven. Een plek waar je komt voor advies, niet voor applaus. Juist in deze tijden van agressieve bullshitmarketing en dwingende algoritmes is het waardevol als iemand zegt: ‘Nee, jij hebt niet nóg een exemplaar van de nieuwe Taylor Swift nodig, deze keer gedrukt op vanillegeparfumeerd oranjeglitter vinyl. Wat jij nodig hebt is Tapestry van Carole King. Alsjeblieft, dat is dan 25 euro.’

Het soort zaak waar je platenbakgewijs je smaak verbreedt en je leven verrijkt. Het soort zaak dat we – news flash! – binnenkort ook met OOR hopen te openen. Platenzaak OOR, inderdaad. Bevoorraad en gecureerd door kritische luisteraars die even gepassioneerd met muziek bezig zijn als jij. Maar daarover snel meer. Laten we éérst even checken of onze financieel adviseur nog actief is.

De kersteditie van OOR!

Bestel ‘m hier.