boek

Beeldgeschiedenis: met Lou Reed in Amsterdam

Tussen 1972 en 1977 bezocht Lou Reed vijfmaal Amsterdam, en niet alleen maar om speed te scoren. De concerten en interviews die hij er gaf, werden vastgelegd door Gijsbert Hanekroot, destijds huisfotograaf van OOR en een van de grondleggers van de Nederlandse popfotografie. Uit zijn archief stelde hij Lou Reed In Amsterdam samen, een bijzondere beeldgeschiedenis.

Veel iconischer dan de Rock ‘N’ Roll Animal met kort geblondeerd haar, zwart leren jack met studs, donkere zonnebril en zwart gelakte nagels komt ie niet, onze dichtende junkievriend, in die jaren nek aan nek met Keith Richards in de lijstjes van rockhelden die ons weldra zouden ontvallen. Op de foto’s van 24 mei 1974 kijkt ie ons vol bravoure aan vanaf het podium van Carré, een man in control, op de top van zijn kunnen, en ogenschijnlijk fysiek in opperbeste staat. Hij maakt zelfs grapjes tussen de liedjes door en toont, als een echte showman, enkele ingestudeerde moves. Aldus lezen we in de (Engelstalige) verantwoording van journalist Sebastiaan Vos, met wie Gijsbert Hanekroot eerder het fotoboek David Bowie – The Seventies maakte. Samen schetsen ze het verloop van Reeds eerste solojaren, en dan met name zijn terugkerende bezoek aan Amsterdam.

Zo lezen we dat hij die avond in Carré opkomt in een zwart doorzichtig shirt en een hoge hoed die hij eerder die middag op de vlooienmarkt op het Waterlooplein heeft gekocht met een Amsterdamse vriend – want zo ging dat in die tijd, de sterren waren nog benaderbaar en als je geluk had, kon je als pers dagenlang met een artiest op pad. Niet dat dit nou meteen voor Lou Reed gold. Reed was een notoire lastpak, de ene keer voorkomend en vriendelijk, de andere keer humeurig en volstrekt onhandelbaar. Zoals ook zijn image regelmatig van kleur verschoot. De eerste keer in het Concertgebouw (1972) poseert hij, nog wat onwennig en stijfjes, als biseksuele, door Bowie’s kledingontwerper aangeklede glamrocker (als hij die middag moet poseren voor Hanekroots camera bij het interview van OOR-redacteur Pim Oets bekent hij dat hij wel iets meer zijn best zou hebben gedaan op zijn make-up en outfit als hij van de fotoshoot wist), een jaar later als destructieve, oncontroleerbare, schijt-aan-alles-hebbende Phantom Of Rock met zwart omringde ogen en wilde haarbos; weer twee jaar later ziet het publiek in het Concertgebouw een naturelle rocker zonder opsmuk, bijna herkenbaar als een van hen.

De serie eindigt in een uitzinnige Jaap Edenhal op 6 april 1977, als hij tegen wil en dank onthaald wordt als een van de godfathers van de punk. Met Coney Island Baby en Rock ‘N’ Roll Heart is hij dan net een iets rustiger, meer traditionele kant opgegaan. De rustige nummers, zoals Walk On The Wild Side, Coney Island Baby en Berlin, speelt hij die avond zelfs zittend op de rand van het podium. Ome Lou, elder statesman of rock, klaar voor mainstream succes. Maar niet mellowed down, ondervonden Gijsbert Hanekroot en Bert van de Kamp de volgende dag toen meneer doodleuk de beloofde driedaagse reportage afzegde. Het bleef bij een eerder afgenomen interview van dertig minuten. Op de foto’s van die sessie draagt Lou een button. ‘I’m the boss’ staat erop te lezen. De beelden in dit zestig pagina’s dikke fotoboek spreken boekdelen.

LOU REED IN AMSTERDAM van Gijsbert Hanekroot & Sebastiaan Vos is in eigen beheer uitgegeven. Kijk op gijsberthanekroot.com of bestel het boek hier of via Gijsbert zelf: ghanekroot@protonmail.com.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. We hebben de keuze uit ...
Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers
special
jimi hendrix

Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers

Jimi Hendrix schuift in 1969 aan bij de Dick Cavett Show in een blauwe kimono. Het kledingstuk lijkt op een ...
'Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk'
muziek in coronatijd

‘Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...

Beeldgeschiedenis: met Lou Reed in Amsterdam (boek) | OOR