nieuws

OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen

Duizend bommen en granaten, het is zover! Zo luidde ongeveer de vreugdekreet afgelopen zomer, toen een vage notie (‘Zouden we onderhand niet aan de duizend OOR-edities zitten?’) de feestelijke waarheid werd. De OOR #1000 bleek ineens véél dichterbij dan we dachten. Feestje? Nee, dat bewaren we nog even tot – Deo volente – onze vijftigste verjaardag in 2021. Jubileumeditie? Uiteraard. We doken eens grondig de OOR-archieven in, op zoek naar eerdere (ongemerkt gepasseerde) jubilea. OOR #100, 200, 300 et cetera – wat waren dat voor edities en wat zeiden ze over de (muzikale) tijd waarin we leefden? Per uitgave namen we de coverstory du jour onder de loep, plus de meest in het oog springende albumrecensies, concertverslagen, interviewquotes en randverschijnselen. En voor het juiste perspectief zetten we er nog even de Toestand in de Wereld van dat moment bij.

SAMENSTELLING: WILLEM BEMBOOM, ERIK VAN DEN BERG & KOEN POOLMAN

OOR #100 (1979)

Keuzestress – het is van alle tijden. Ex-Beatle Ringo Starr en ex-Cream-bassist/zanger Jack Bruce zijn anno 1975 blijkbaar vergelijkbare grootheden, dus mogen ze de OOR-voorkant delen. Maar als feitelijke coverstory dient toch echt het verslag van de veredelde persconferentie die Ringo in Londen organiseert, want er wordt groot mee geopend op pagina 1. Wat wil het geval? Ringo is een eigen platenlabel begonnen – Ring O’Records – en komt op het Londense hoofdkantoor van Polydor tekst en uitleg geven aan de internationale muziekpers. OOR’s Harry van Nieuwenhoven is aanwezig. Lees meer.

OOR #200 (1979)

De Nederpop beleeft anno 1979 een hoogconjunctuur – het zijn de gloriedagen van Herman Brood, Gruppo Sportivo en Kayak – en dus wijdt OOR een vrijwel complete editie aan de Nederlandse popmuziek. ‘Een hommage’, aldus de verantwoording voorin. Op de cover, gehuld in Ambonese vlag en gefotografeerd door Anton Corbijn: drie leden van Massada, het Nederlands-Molukse collectief dat door het gebruik van veel percussie en latinritmes als het ‘Nederlandse Santana’ wordt beschouwd. Lees meer.

OOR #300 (1983)

Het woord gender komt er niet in voor, maar het zou zomaar een interview van nú kunnen zijn, met een popster die zich mens voelt in plaats van man of vrouw, die zich kleedt en gedraagt hoe hij/zij wil en die seksualiteit beschouwt als iets om mee te experimenteren en ontregelen. Maar het is april 1983 en de (pop)wereld lijkt nog niet helemaal gewend aan het verschijnsel Boy George (echte naam: George O’Dowd), de flamboyante zanger van het Britse Culture Club, dat op dat moment al kolossale hits als Do You Really Want To Hurt Me en Karma Chameleon op zijn naam heeft staan. En dus krijgt George in OOR alle ruimte om nog eens uit te leggen hoe het nou precies zit met, juist, de mens achter Boy George. Lees meer.

OOR #400 (1987)

Simple Minds zit in een spagaat. Net als hun Ierse evenknie U2 lijkt de Schotse band definitief klaar voor de stadions, maar in plaats van het laatste zetje kiest Jim Kerr voor rust en bezinning. En zo wordt succesplaat Once Upon A Time (met Alive And Kicking en Sanctify Yourself) opgevolgd door liveplaat Live In The City Of Light in plaats van een nieuwe millionseller. ‘Ik ben de wereld rond geweest en ben weer terug’, licht Kerr toe aan OOR’s Paul Evers. Lees meer.

OOR #500 (1991)

‘De wereld trok zich wonderbaarlijk samen in deze 100 pagina’s’, belooft de hoofdredactie in OOR’s zomernummer van 1991. Een wereld waarin de cd naadloos is ingeburgerd en de schokgolf van de gevallen Muur steeds verder uitdijt. ‘De geest van de tijd, oude en nieuwe grenzen, de paraatheid van de pop en haar Umwelt’ uit zich echter meer in midlife crisis– dan midzomersferen. De generatie die de revolutie ooit ontketende worstelt met het ouder worden: Bob Dylan ziet Abraham, Joni Mitchell geldt als grande dame, Paul McCartney goes classic en OOR heeft zelfs een Klassiek-special bijgevoegd. Lees meer.

OOR #600 (1995)

Het zegt alles over de populariteit van de vier Amsterdamse straatschoffies die in 1995 het Nederlandse clubcircuit én de hitlijsten op z’n kop zetten met rijms over moederneukers, snollen en ‘de goeie in ’t vloeien’: niet David Bowie, met wie nota bene een ‘exclusief interview’ is binnengehengeld, maar Def P. van Osdorp Posse siert de OOR-cover. Lees meer.

OOR #700 (1999)

Two thousand zero zero staat letterlijk voor de deur bij deze één na laatste OOR van de twintigste eeuw. Dansen op de vulkaan, Y2K komt eraan, party over, oops, out of time, maar tot de technologie ons klokslag twaalf uur de das om doet, plukken we nog even de vruchten van de immer oprukkende digital age. Artiesten ontdekken ProTools, hun fans Napster, dat zijn onstuitbare opmars op 1 juni 1999 inzet. Ook coverheld Beck past nieuwerwetse snufjes toe op Midnite Vultures, alweer zijn zevende album in vijf jaar, ouderwets funky en omineus futuristisch tegelijk. Lees meer.

OOR #800 (2004)

Waar zijn de helden? Whatever happened to the heroes? Al scrollend en clickend ligt de wereld aan ónze voeten – in plaats van wij aan die van een aangewezen superster – en hoe groter het netwerk wordt, hoe beter het in onze steeds kleiner wordende iPod past. De muzikale ‘ik’ is een op maat gesneden autoriteit an sich, fragmentatie is het resultaat en De Rockster het grote slachtoffer. Naarstig zoeken we naar wie het gat kan vullen. Die ene Grote Naam. Het licht in het, eh, donker komt uit Engeland, zo lijkt het: The Darkness debuteert met Permission To Land. Lees meer.

OOR #900 (2011)

It’s the beginning of the world as we know it. Zo maakt R.E.M. aan het eind van de zomer bekend uit elkaar te gaan. Obama rules, we streamen, shufflen, Facebooken en YouTuben ons een ongeluk, zien zelfs ninetieshelden al de eigen archieven in duiken – de cyclus der nostalgie wordt kennelijk steeds korter – en hoewel de Grote Rockster zich nog altijd niet laat zien, hebben de alternatief millennials al wel een woordvoerder van hun generatie aangewezen: Alex Turner van Arctic Monkeys. Lees meer.

OOR #1000 (2019)

Het échte feestje bewaren we nog even tot onze vijftigste verjaardag in het voorjaar van 2021, maar OOR pakt niettemin uit in dit jubileumnummer. We hebben namelijk niet één (de geschiedenis van zowel de muziek als de luisteraar, dwars door al die duizend OOR) maar twee specials vervaardigd: Lazarus, de musical van David Bowie, beleeft z’n Nederlandse première en wij zetten het verhaal van het werkstuk én z’n maker op een rijtje. Lees meer.

 

 

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

The Libertines
Club OOR
The Libertines

The Libertines

Lees alle inter­views, achter­grond­verhalen, recensies, columns en agenda­tips van OOR nu ook op OOR.NL. Exclusief voor abonnees. ABONNEE EN WIL ...
Nick Cave and the Bad Seeds naar Ziggo Dome en Sportpaleis
nieuws

Nick Cave and the Bad Seeds naar Ziggo Dome en Sportpaleis

Nick Cave gaat - naast zijn eerder aangekondigde Conversation-avonden - op tournee met de Bad Seeds in 2020. Op 29 ...
OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen
nieuws

OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen

Duizend bommen en granaten, het is zover! Zo luidde ongeveer de vreugdekreet afgelopen zomer, toen een vage notie (‘Zouden we ...

OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen (nieuws) | OOR