Met het afsluitende deel van zijn David Bowie-tweeluik – eerder verscheen Starman, over de Ziggy Stardust-periode – overgiet de Duitse striptekenaar en illustrator Reinhard Kleist (1970) opnieuw een welbekend stukje popgeschiedenis met een surrealistisch sausje.
Eigenlijk is het wonderlijk dat Kleist het slechts bij een tweeluik houdt: het leven van David Bowie (1947-2016), met de vele muzikale, theatrale en zelfs cinematografische gedaantes die hij aannam, leent zich goedbeschouwd voor een eindeloze reeks kronieken-in-stripvorm. Maar daar zal de maker wellicht helemaal geen zin in hebben; bovendien is hij dusdanig bedreven in het aanbrengen van slimme tijdsprongen, suggestieve terzijdes en meta-perspectieven dat je als lezer niet het gevoel hebt dat je belangrijke zaken uit het leven van de protagonist mist.
Zo fungeert in Low – David Bowie’s Berlijn Jaren een naar Major Tom (uit Space Oddity) gemodelleerde astronaut als tijdreiziger tussen de levensfases van Bowie. Daar kun je als tekenaar dus alle kanten mee op. Centraal staat uiteraard Bowie’s periode in (dan nog) West-Berlijn, waar hij op dringend advies van zijn trouwe assistente én levenslange hartsvriendin Coco Schwab in 1976 naartoe verhuist om niet ten onder te gaan aan zijn hedonistische levensstijl in Los Angeles. Enfin, we kennen het verhaal: Iggy Pop mee, afkicken, Hansa-studio, Brian Eno en uiteindelijk drie ‘Berlijnse’ albums (Low, Heroes, Lodger). Allemaal vaak opgeschreven, nog niet eerder getekend.
Enter Reinhard Kleist, een man die, zo bewees hij eerder met Nick Cave – Mercy On Me (2017), weet hoe je een onderhoudend biografisch stripboek maakt dat op z’n best based on a true story is, maar verder vooral lekker eigenzinnig de kronkelweg van de mystificatie en suggestie volgt. Zo wordt Bowie – net als Cave – bezocht door zijn eigen songpersonages, is de scheidslijn tussen droom en werkelijkheid soms vaag en vallen de puzzelstukjes hier en daar wel érg toevallig op hun plek.
Fraaiste kunstgreep is de ontmoeting, ergens in space uiteraard, tussen de post-Berlijnse Bowie en de stervende Bowie anno 2016, die hem enige wijze levenslessen leert en hem met een bemoedigend ‘jouw missie is nog niet voorbij’ terug naar de aarde stuurt. Waarna Kleist de verhaallijn nóg verder loslaat en met zevensmijlslaarzen – hints naar Ashes To Ashes en Let’s Dance, een serie paginagrote portretten en een laatste beeld van de dode held die met hulp van Major Tom richting hiernamaals zweeft – naar een wat onbevredigend einde marcheert. Dat tweeluik had best een drieluik mogen worden.
Low – David Bowie’s Berlijn Jaren door Reinhard Kleist is in september verschenen bij uitgeverij Scratch Books. Je krijgt het boek nu samen met Starman bij een jaar OOR (€73,95). Kijk hier voor de actie.
