film

Robertson vertelt zijn eigen verhaal in docu The Band

Moet je The Last Waltz willen overtreffen? Welnee, zo weet ook Robbie Robertson, spilfiguur en een van de laatste survivors in het verhaal van The Band. Martin Scorsese’s registratie van hun laatste vijfmansoptreden in 1976 geldt al decennia als de definitieve concertfilm, waarin de bandleden ook hun roemruchte historie uit de doeken doen. In Once Were Brothers: Robbie Robertson And The Band pakt de hoofdpersoon het anders aan, al blijft het een schelmenroman van de bovenste plank.

Onder regie van Daniel Roher en met diezelfde Scorsese als uitvoerend producent is Once Were Brothers ruim veertig jaar na het officiële slotakkoord meer een persoonlijke bespiegeling dan een volgende monumentale sluitsteen. Aan de hand van familiefoto’s en homevideos volgen we Robertson van zijn jeugd in Canada (de muziek bijgebracht door zijn native familie, het vuur aangestoken door de rock & roll) naar de begeleidingsband van rockabilly-artiest Ronnie Hawkins, waarin ene Levon Helm achter de drums zit. Een paar verversingen later zijn ook bassist Rick Danko, pianist Richard Manuel en toetsenist Garth Hudson aan boord.

Alle lijntjes van de Noord-Amerikaanse muziektradities komen in dit vijftal samen – en zullen vanuit The Hawks, later The Band, ook weer uitweiden. Roots, dan wel Americana zoals we dat nu kennen, is geboren. De vijf lopen Bob Dylan tegen het lijf, zetten de folkscene onder stroom, strijken neer in Woodstock en veroveren vanuit de kelder van Big Pink de wereld. Terwijl Robertson trouwt en kinderen krijgt, lijken z’n gabbers de jeugd maar niet los te willen laten: een handvol klassieke platen en een onwrikbare livereputatie (waarvan bijvoorbeeld Eric Clapton zo onder de indruk is dat hij zich in Woodstock meldt als versterking, maar niet mee mag doen) gaan samen met een destructief pad van drank, heroïne en vele net niet fatale auto-ongelukken.

Robertson besluit in 1976 een pauze in te lassen en het voorlopig laatste optreden, met hulp van onder meer Dylan, Clapton en Hawkins, wordt als The Last Waltz vereeuwigd. De verhaallijn van Once Were Brothers stopt ook op dat moment. Robertson verklaart in de film droogjes dat het de bedoeling was de draad ooit weer op te pikken, maar ‘everybody just forgot to come back’. In werkelijkheid was juist hij het die nooit meer bij z’n vier makkers aansloot, terwijl ze nog tot aan de dood van Manuel in 1986 als The Band op het podium stonden. De geschiedenis wordt echter geschreven door de winnaar.

En dat is Robertson anno 2020 zeker. Hij is nu 77 en nog altijd actief als muzikant, producer en adviseur van Scorsese (ook de feilloze soundtrack van The Irishman was weer van zijn hand). Een keur aan vrienden en betrokkenen bevestigt in de anderhalf uur durende documentaire het relaas van de spilfiguur, de belangrijkste songwriter en de straight man van The Band, als vaandeldrager van het Amerikaans muzikaal erfgoed. Wijlen Rick Danko, Richard Manuel en Levon Helm dragen bij vanaf archiefbeeld, terwijl de enige nog levende bandgenoot Garth Hudson schittert door afwezigheid.

Het laatste woord richt Robertson aan Helm, gezeten aan diens sterfbed, waar zijn oude strijdmakker het bewustzijn al heeft verloren. ‘Levon, I’ll meet you on the other end’, waarop The Night They Drove Old Dixie Down in al z’n glorie het licht uitdoet. Let the music do the talking, lijkt uiteindelijk de les van Once Were Brothers, hoe onderhoudend de vertelling van Robertson ook is. Nou vooruit, nog één walsje dan.

ONCE WERE BROTHERS (Periscope Film) draait vanaf 20 augustus in de bioscoop.

Lees ook

In 1971 ging Barend Toet, oprichter van OOR, naar Duitsland om een show van The Band bij te wonen. In zijn missie om álle bandleden te spreken te krijgen, sloot hij vervolgens aan bij de tourkaravaan. En ja, uiteindelijk kreeg hij alle schakels in ‘de perfectst klinkende eenheid’ op zijn bandrecorder. Een klassieker in de Nederlandse muziekjournalistiek. Lees hier.

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Wilco speelt lachend de tent leeg op Down The Rabbit Hole
Down The Rabbit Hole
wilco

Wilco speelt lachend de tent leeg op Down The Rabbit Hole

Waar is het feestje? Niet hier! Niet bij Wilco. Voor aanvang van het grootse en gretig gewilde nachtprogramma, doet Wilco ...
Queen groots en meeslepend in Ziggo Dome
concert

Queen groots en meeslepend in Ziggo Dome

Queen + Adam Lambert hadden in 2020 al met hun The Rhapsody tour in de Ziggo Dome moeten staan, maar ...
George Kooymans: 'Jullie zijn nog niet van me af'
interview
golden earring

George Kooymans: ‘Jullie zijn nog niet van me af’

‘Met George!’, klinkt het monter, aan de andere kant van de lijn. Slechts eenmaal ging de telefoon over en de ...

Robertson vertelt zijn eigen verhaal in docu The Band (film) | OOR