Ruim veertig jaar na de release van This Is Spinal Tap verschijnt op 12 september het vervolg: Spinal Tap II: The End Continues. De film gaat in première in de VS. Een Europese releasedatum is nog niet bekend.

Het origineel uit 1984 geldt als mijlpaal binnen de muzieksatire. De mockumentary over een fictieve Britse hardrockband fileerde met droge humor de pretentie en technische rampspoed van de rockwereld. This Is Spinal Tap zit zó vol met briljante en bizarre voorvallen dat het haast voelt alsof de film zichzelf parodieerde nog vóórdat hij uitkwam.

Het Amerikaanse tijdschrift Variety dacht zelfs dat de band echt bestond en recenseerde de film als een serieuze documentaire. Van drummers die spontaan ontploffen tot een Stonehenge-decor van achttien inch; het werd een blauwdruk voor geloofwaardige absurditeit. De versterkers van gitarist Nigel Tufnel ‘go to eleven’ en dus verder dan normaal. ‘It’s one louder.’

De film groeide uit tot cultklassieker en vond ook weerklank bij muzikanten. Lars Ulrich van Metallica noemde het resultaat ‘frighteningly accurate’, terwijl Dave Grohl stelde dat Spinal Tap ‘meer waarheid bevat dan welke serieuze rockdocumentaire dan ook’. Het begrip ‘Spinal Tap-moment’ is ingeburgerd als aanduiding voor alles dat op tragikomische wijze misgaat op of rond het podium.

Regisseur Rob Reiner keert terug als Marty DiBergi. Ook Christopher Guest, Michael McKean en Harry Shearer zijn opnieuw van de partij. In de eerste vrijgegeven clip adviseert een muziekmanager (Chris Addison) de bandleden om ‘minstens één, liefst twee van jullie te laten sterven’ tijdens hun afscheidsconcert.

De line-up van ex-drummers blijft onverminderd berucht. Spinal Tap heeft inmiddels 32 drummers versleten, van wie velen op bizarre wijze omkwamen: ‘one in a bizarre gardening accident’, ‘one choked on someone else’s vomit’ en één verdween spoorloos: ‘The authorities said best leave it… unsolved’, aldus keyboardspeler Viv Savage.

Cameo’s zijn aangekondigd van onder anderen Paul McCartney, Elton John, Questlove, Garth Brooks, Chad Smith en Trisha Yearwood. Reiner benadrukte eerder dat een vervolg er alleen kwam als het idee overeind bleef. ‘We zijn allemaal in de zeventig. Als we het doen, moet het kloppen.’

En als het mislukt? Dan is dat ook weer een Spinal Tap-moment.