nieuws

TABAKSRECLAME: KEES TABAK KOMT MET TWEEDE FOTOBOEK NO MORE HEROES

‘Zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt’, bezwoer Kees Tabak me bij de presentatie van zijn tweede fotoboek No More Heroes, feitelijk een carrière-overzicht van de oud-OOR- en Nieuwe Revu-fotograaf. Hij wees op zijn beroemde foto van Prince, likkend aan de hals van zijn gitaar tijdens zijn Nederlandse debuut in Paradiso in 1981. ‘Dat kan gewoon niet meer’, verduidelijkte hij, doelend op de alsmaar strengere restricties waarbinnen de popfotograaf zijn werk dient te doen

Toen Tabak naam maakte als chroniqueur van de punkbeweging, vaak in hechte samenwerking met OOR-journalist Peter van Bruggen, kon hij zomaar een hele dag met The Clash optrekken. Op de redactie hebben we nog een map vol foto’s van Strummer c.s. in de Amsterdamse tram, in de kroeg, op straat, in een donker steegje enzovoort. Dat kan inderdaad niet meer. Vijftien minuten in het American of drie liedjes aan het begin van een concert – daar doet Tabak het niet voor en dus stopte hij in de jaren negentig met popfotografie.

Tegenwoordig is hij reclame- en portretfotograaf, soms staat er ineens weer een muzikant voor zijn lens (in 2005 resulterend in het fotoboek Dutch Music met Hollandse helden). Voor No More Heroes selecteerde hij ‘op gevoel’ zijn mooiste foto’s. ‘Het gaat over mijn emotie, smaak en persoonlijke voorkeur. Het gaat over rock & roll.’ Kijk naar Joe Jackson, voorovergebogen, de handen in het haar, en zijn gitarist Gary Sanford, de mond wijd opengesperd, zijn gitaar ten hemel heffend. Een band in opperste extase. Vast niet al bij het derde liedje geschoten.

De shoot met Madonna in 1984, nog vóór Holiday, was een klapper, net als de opkomst van Doe Maar, de cultus rond Herman Brood, U2 in Australië in 1984, Johnny Rotten thuis in Chelsea bij zijn vier etters van broers… Maar er komen ook een hoop vergeten punk- en new wave-artiesten langs. The Blitz? Speed Twins? Panic? Een manische John Cooper Clarke!

Kostelijk zijn de tekstuele bijdragen van Peter van Bruggen, die vertelt hoe ze samen punkkleren gingen kopen in King’s Road en buiten opgewacht werden door een stel vijandige Teddyboys, en meer van zulke sappige anekdotes bij de particerende popjournalistiek die Tabak vanaf 1977 bedreef. Een prachtig testament van een uitstervend vakmanschap (want over geld en krimpende redactiebudgetten hebben we het nog niet eens gehad).

No More Heroes van Kees Tabak (uitgeverij Carrera) ligt nu in de betere boekhandel en kost €29,90. De kerstman weet wat hem te doen staat.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. We hebben de keuze uit ...
Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers
special
jimi hendrix

Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers

Jimi Hendrix schuift in 1969 aan bij de Dick Cavett Show in een blauwe kimono. Het kledingstuk lijkt op een ...
'Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk'
muziek in coronatijd

‘Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...

TABAKSRECLAME: KEES TABAK KOMT MET TWEEDE FOTOBOEK NO MORE HEROES (nieuws) | OOR