recensie

Taylor Swift - Evermore

Toen Taylor Swift eerder dit jaar Folklore uitbracht, was de wereldwijde muziekpers vrijwel unaniem enthousiast, maar deze recensent niet echt. Ik was al langer fan van Swifts popmuziek, waarvan een hoop materiaal tijdloos is gebleken, maar vond de grotendeels door Aaron Dessner (The National) geproduceerde indiefolkpoging van de Amerikaanse popster juist een beetje too obvious.

Swift boekt al jaren succes na succes bij iedereen behalve de kritische muziekpers en Folklore klonk in mijn oren vooral als een goede marketing move. Door haar glossy popsongs folky te laten produceren en ze bij vlagen in te zingen à la Lana del Rey zou Swift eindelijk serieus genomen gaan worden door de luisteraars van boven de 18 die haar werk tot nu toe hadden weggezet als kinderachtig. Bij opvolger evermore heb ik dat gevoel minder.

In tegenstelling tot Folklore klinkt deze zogenaamde ‘zusterplaat’ van dat album veel minder gepolijst. Swifts stem klinkt natuurlijker, de coupletjes en refreinen zijn minder doelbewust catchy en de songs maken een veel soberder en somberder indruk dan die op Folklore. Bijzonder mooi in al z’n eenvoud is bijvoorbeeld Coney Island, een duet met The Nationals Matt Berninger, wiens baritonstem perfect past bij Swifts hoge popkeel. Ook durft Swift op evermore buiten haar comfortzone te treden en te experimenteren. In het met machtige drumslagen versierde ‘Tis The Damn Season gebruikt ze de melancholiek van de kerstperiode om de blijvende aantrekkingskracht van een oude liefdesrelatie te benadrukken. En No Body, No Crime is een murder ballad vanuit vrouwelijk perspectief, met slechts een opvallend kleine bijdrage van de zusjes Haim.

De oplettende luisteraar zal horen hoe Swift in deze song stiekem een beetje teruggrijpt naar haar countryroots. De productie van evermore, op één song na opnieuw van Aaron Dessner, is weer perfect. In prachtsongs als Tolerate It plaatst hij Swifts gezongen karakterstudies en verhalen te midden van onder meer diepe pianonoten, subtiele strijkersarrangementen, warme synths en andere klanken die we associëren met natte boombladeren en koude, donkere herfstdagen. Met het prachtige evermore bewijst Taylor Swift zo op de valreep van 2020 ook aan haar oudste fans dat haar laatste transformatie echt geen stunt is.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Gratis vinyl bij een abonnement op <span class="oor">OOR</span> (vanaf 34 euro)!
abo-actie

Gratis vinyl bij een abonnement op OOR (vanaf 34 euro)!

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. Met nieuwe lp's van Arcade ...
Tool staat op in Ziggo Dome
concert
tool

Tool staat op in Ziggo Dome

‘I’m 58 and I’m standing up!’ Veel zegt Maynard James Keenan donderdagavond niet, in de uitverkochte Ziggo Dome. Zo zijn ...
Eerste beelden Bowie-film 'Moon­age Daydream'
kijken
David Bowie

Eerste beelden Bowie-film ‘Moon­age Daydream’

De eerste trailer van de nieuwe David Bowie-film 'Moonage Daydream' is vanaf nu te bekijken. De film draait vanaf september ...

Taylor Swift - Evermore (album) | OOR