Dat een gerenommeerde buitenlandse krant zich verdiept in de Nederlandse alternatieve popscene gebeurt niet vaak. Toch wijdt The Guardian deze week een uitgebreid artikel aan de Nieuwe Nederlandse Naïviteit, een samenwerkingsproject van muzikanten en woordkunstenaars uit de Nederlandse underground.

De Britse krant omschrijft de muziek als doordrenkt van ‘playfulness’ – een speelse, licht anarchistische houding tegenover popmuziek – die teruggrijpt op een typisch Nederlandse traditie: het ‘ludieke’. Journalist Richard Foster trekt daarbij een lijn van de Provo-beweging uit de jaren zestig naar het absurdisme van Wim T. Schippers en televisieprogramma’s als Jiskefet.

Op de compilaties van de Nieuwe Nederlandse Naïviteit verschijnt een losse groep Nederlandstalige alternatieve artiesten die zich weinig aantrekt van conventies over hoe popmuziek hoort te klinken. The Guardian noemt onder meer Thor Kissing, Miriam Hochberg, Niek Hilkmann en het duo Welnu. Hun muziek varieert van glitchy elektropop tot Cure-achtige postpunk en 90’s altrock.

Opvallend is dat veel nummers zich richten op alledaagse onderwerpen, van openbaar vervoer en rookverboden tot volkstuinen en verdwijnende straatbeelden. Initiatiefnemer Joost Weemhoff, zanger van Tupperwr3, ziet dat als een bewuste keuze. Volgens hem leeft in de Nederlandse muziekscene nog vaak het idee dat artiesten in het Engels moeten zingen om serieus genomen te worden.

De titel Nieuwe Nederlandse Naïviteit verwijst naar het omarmen van onbevangenheid en eigenzinnigheid in de popmuziek. Het eerste deel van de compilatie verscheen in 2024. Deel twee verschijnt op 27 maart, maar is nu al te beluisteren op YouTube.