Toen David Bowie en Iggy Pop in 1976 in Berlijn arriveerden, was het plan om hun slepende drugsgebruik achter zich te laten en met nieuwe energie de studio in te duiken. De Hansa Studios, om precies te zijn. Vlakbij de Berlijnse Muur. Naar verluidt keek Bowie er tijdens het creatieproces op uit, resulterend in de fameuze Berlijn-trilogie met de studioalbums Low(1977), Heroes (1977) en> Lodger(1979) – gemaakt met Brian Eno – en Iggy’s Lust for Life en The Idiot uit 1977. Dit stukje pophistorie is nu in zeefdrukken vereeuwigd door Typex, tevens OOR’s huistekenaar.
De zeefdrukbox bevat een zestal portretten van iconische artiesten die in verschillende mate een connectie hadden met Hansa Studios. De illustraties werden in drie kleuren op lp-formaat gezeefdrukt en ontworpen op initiatief van de studio. In samenwerking met striptekenaar Reinhard Kleist ging Typex op zoek naar de essentie van een zelfgekozen selectie artiesten. Kleist koos Depeche Mode, Nick Cave & Blixa Bargeld en Siouxsie & The Banshees. Typex ging voor zijn eigen favorieten: David Bowie, Iggy Pop en Brian Eno.
‘Allemaal zijn ze afgebeeld in of bij de Hansa Studios’, vertelt Typex. ‘Reinhard heeft de stad als decor gekozen en de artiesten op een Berlijnachtige achtergrond neergezet. Ik heb ze echt in de studio geplaatst.’ Zo slingert Iggy Pop aan de kroonluchter van een luxueuze gehoorzaal in het gebouw, staat Bowie met zijn koffers in de hand voor de studio en zit Eno met gespitste voelsprieten achter de mixtafel.

‘Als Eno meewerkt aan een plaat – en het is geen album van Bono – is het meestal een goede plaat’, volgens Typex. ‘Hij is echt de technicus, een geluidskunstenaar. Ik heb hem daarom afgebeeld als een soort alien, met een nóg groter voorhoofd dan ‘ie al heeft, met kleine voelsprietjes. In de achtergrond zie je Robert Fripp, de King Crimson-gitarist met het typische zeurende gitaargeluid met wie hij vaak samenwerkte.’ Eno draagt strakke blauwe handschoenen en een labjas, streng gefocust, sleutelend aan toekomstige muziekgeschiedenis.Â
Voor Bowies portret koos Typex ervoor zijn toestand zo waarheidsgetrouw mogelijk uit te beelden, op basis van portretten uit zijn Berlijnse periode en interviews waarin hij erop terugblikt. ‘Bowie was een soort wandelend lijk. Hij zag er echt niet uit toen hij daar aankwam; een gratenpakhuis, helemaal bleek en uitgeteerd, grote holle ogen. Ze zijn daar echt afgekickt, voor zover ik begrepen heb.’
‘In mijn eerste versie had Bowie een jachtige cokeblik. Er werd me gevraagd deze een beetje af te zwakken. Die vonden ze te heftig. In principe verander ik niets, omdat in mijn werk niets per ongeluk is en ik het lastig heb met censuur. Maar voor deze keer heb ik het wel maar gedaan.’

Iggy Pop’s rusteloosheid en orkaanachtige aanwezigheid komt mooi tot uiting in de staat waarin zijn omgeving erbij ligt. ‘Hij heeft in principe de boel kort en klein geslagen. Iggy was natuurlijk een ongelooflijke wildebras. Zeker in die tijd, maar eigenlijk is hij dat altijd wel gebleven. Dat wou ik ook in het portret overbrengen.’
De Hansa Studios zijn tot op heden actief. Hun slogan is We Are Legendary, want bescheidenheid is overbodig wanneer je op je website moet benadrukken dat een doorsnee publiek niet zomaar op bezoek mag komen. Het muzikale werk dat voortvloeide uit Hansa is nu eenmaal bewonderenswaardig, iets wat de buitenwereld met eigen ogen wil zien om zo een glimp van hun idolen te vangen, al is het een beetje. Idealisering is echter niets voor Typex. ‘Ik vind het altijd flauw om popartiesten uit te beelden als een soort halfgoden’, verklaart hij. ‘Ik vind het juist interessant om te laten zien dat ze dat niet zijn.’
De Hansa Studios Box met zeefdrukken van Typex en Reinhard Kleist is hier te bestellen.