U2 heeft op Goede Vrijdag onverwacht een nieuwe EP uitgebracht. Easter Lily verscheen op 3 april en is, net als voorganger Days Of Ash, een op zichzelf staande release van zes nieuwe nummers. Daarmee doorbreekt de band een periode zonder nieuw geschreven werk: sinds Songs Of Surrender uit 2023 verscheen er geen nieuw materiaal.

De twee EP’s vormen samen een tweeluik rond de vastentijd. Waar Days Of Ash nadrukkelijk de buitenwereld opzocht met thema’s als oorlog en politieke onrust, richt Easter Lily zich meer naar binnen. De nadruk ligt op vriendschap, verlies en geloof, met een meer beschouwende en persoonlijke toon.

Muzikaal blijft de band dicht bij het herkenbare idioom, met de gelaagde gitaarlijnen van The Edge en een nadrukkelijke rol voor ritme en sfeer. Tegelijk schuift Easter Lily op momenten richting ambient en experiment, vooral in afsluiter COEXIST (I Will Bless The Lord At All Times?), waarin een soundscape van Brian Eno een centrale rol speelt. Dat nummer is geschreven voor ouders van kinderen die opgroeien in oorlogsgebieden, waarmee de band ook binnen deze meer introspectieve set de blik af en toe weer naar buiten richt.

Volgens Britse muziekpers behoort het eerder uitgebrachte materiaal tot het sterkste dat U2 in jaren heeft uitgebracht, mede doordat het teruggrijpt op de kern van hun geluid. De band zelf positioneert de EP’s nadrukkelijk als zijpaden: het vijftiende studioalbum is nog altijd in de maak en moet een uitgesproken, energieke plaat worden die vooral live tot zijn recht komt.

Net als bij Days Of Ash verschijnt Easter Lily uitsluitend digitaal, vergezeld van een nieuwe editie van het hernieuwde fanzine Propaganda. Daarin reflecteert de band op het materiaal en het maakproces, in een vorm die teruggrijpt op de DIY-traditie van het oorspronkelijke blad uit de jaren tachtig.

Foto Anton Corbijn