In de overtuiging dat zijn laatste hoofdstuk al geschreven was met het album Blackstar en de toneelproductie Lazarus, blijken we David Bowie nogmaals te hebben onderschat. Het Victoria and Albert Museum in Londen heeft bij de opening van een nieuwe tentoonstelling onthuld dat de zanger in zijn laatste maanden werkte aan een project met de titel The Spectator, een theatrale productie in 18e-eeuwse stijl waarvan tot nu toe niemand buiten zijn coterie afwist.
Curatoren tonen in de expositie handgeschreven notities, schetsen en losse sticky notes die Bowie achterliet. Daarop staat minutieus uitgetekend hoe hij het barokke theaterstuk voor zich zag, compleet met muzikale aanwijzingen en scènes. Het project werd nooit voltooid, maar de documenten bewijzen dat hij vlak voor zijn dood nog altijd nieuwe richtingen verkende. The Guardian spreekt van ‘een onthullende inkijk in de geest van een kunstenaar die tot het laatst experimenteerde’ en noemt het de meest intrigerende vondst sinds de release van Blackstar.
Volgens de BBC liet Bowie zich voor The Spectator inspireren door het gelijknamige Britse blad uit het begin van de 18e eeuw, berucht om zijn satirische commentaren op de Londense samenleving en omgangsvormen. In zijn notities werkte hij ideeën uit rond thema’s als straatcriminaliteit en publieke terechtstellingen. Daarbij overwoog hij om van Jack Sheppard, de beruchte dief en ontsnapte gevangene, het hoofdpersonage te maken. De Standaard schrijft dat deze invallen na zijn overlijden in de vorm van post-its werden gevonden in zijn afgesloten werkruimte in New York, waarvan alleen Bowie en zijn assistent een sleutel hadden.
NME spreekt van ‘een verborgen epiloog’ en benadrukt dat het materiaal, hoe fragmentarisch ook, van grote kunsthistorische waarde is. De notities zullen in hun ruwe vorm worden getoond in het nieuwe David Bowie Center in Londen, dat onder de vleugels van het V&A ruim 80.000 archiefstukken bewaart, van handgeschreven songteksten en kostuums tot persoonlijke notities en het bureau waaraan hij werkte. Daarmee krijgt het publiek zicht op de niet-voltooide musical én op een creatieve horizon die verder reikte dan de afscheidswerken waarmee hij zijn publiek leek achter te laten.
Foto Jimmy King
