special

Bob Dylan: zijn beste en slechtste albums besproken

Bob Dylan gaat een leven lang mee, van Freewheelin’ tot rollator. OOR's eigen Dylanoloog Tom Engelshoven bespreekt al zijn platen (vooruit, de recente reeks coveralbums slaan we even over) en voorziet ze van sterrenbeoordeling. Maar eerst 3 tips voor beginners.

1. Dylan doet vrijwel altijd alsof hij meer begrijpt dan jij. Het is zijn tweede natuur. In de film No Direction Home legt hij uit hoe het er voor een popster op aankomt om in ieder geval zo uit je ogen te kijken. Hoe hij je aankijkt (of juist niet) is van het grootste belang voor zijn muziek. Let altijd op de hoezen!

2. Een liedje van Dylan is als een aquarium met vissen. Woorden, melodie, ritme, couplet en refrein verhouden zich allemaal tot de eenheid waarbinnen zij zwemmen en leiden daar hun eigen leven.

3. Zie het oeuvre van Dylan als een smakelijk bord spaghetti. Het maakt niet zoveel uit welke sliert je als eerste naar binnen slurpt, je kunt je bord op vele manieren leeg eten. Een wat hoogdravender vergelijking is die met de bijbel; die kun je ook op elke pagina openslaan om een raadselachtig inzicht te verkrijgen. Je kunt Dylans werk eveneens vergelijken met een grottencomplex; het maakt niet uit waar je erin gaat, maar kom er maar eens uit!

BOB DYLAN (1962)

***

Hij kijkt ons aan met de bleue smoel van een melkmuil, twintig jaar oud. Is dit een toekomstig genie? Wel volgens John Hammond Jr., de legendarische Columbia-scout, die ook Billie Holiday en Bruce Springsteen hun eerste platendeals bezorgde. Maar niet volgens het toenmalige publiek. Er werden in 1962 maar 5000 exemplaren van verkocht. Geen probleem, aldus Hammond, die grapte dat de opnames ‘zo’n 402 dollar’ hadden gekost. Vanuit het perspectief van nu is dit debuut een stuk beter dan lang is verondersteld. Het toont ons een zeer zelfbewuste Bob, die zichzelf als een spons uitknijpt om al zijn (o.a.) in het New Yorkse koffiehuizencircuit opgedane invloeden te tonen. Maar vooral niet zichzelf, want daar durft hij niet aan. Elf van de dertien songs zijn covers of traditionals. Maar die twee van Dylan zelf zijn meteen wel de toppers: Talkin’ New York en Song To Woody. Met Woody wordt Woody Guthrie bedoeld, de radicale protestzanger en folkheld, naar wie de jonge Dylan zich modelleert. Opvallend veel songs gaan over de dood. Curieus: Bob imiteert een trein (secondenlange stoomfluit) in Freight Train Blues.

THE FREEWHEELIN’ BOB DYLAN (1963)

**** 1/2

Het eenzame papventje heeft een meisje. En hij is gelukkig, zo wil de hoes ons vertellen. Maar hoe freewheelend Bob ook met Suze Rotolo (het meisje aan zijn arm, dat hij al gauw zal dumpen; dumpen, daar is hij goed in) door het New Yorkse leven fladdert, hij klinkt vinniger, zelfbewuster, cynischer en kwader dan ooit. Bob is in zijn protestfase...

Lees alle inter­views, achter­grond­verhalen, recensies, columns en agenda­tips van OOR nu ook op OOR.NL. Exclusief voor abonnees.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
Concertfilm Eefje de Visser is beslist geen half werk
Film

Concertfilm Eefje de Visser is beslist geen half werk

Bitterzoet: de concertfilm is in essentie wat de titel aangeeft dat het is: een concertfilm. In pakweg anderhalf uur spelen ...
Jett Rebel in Paradiso: een virtuoos met flauwe grappen
concert
jett rebel

Jett Rebel in Paradiso: een virtuoos met flauwe grappen

Bezoekers nemen maandagavond in Paradiso plaats aan ronde tafeltjes die keurig anderhalf meter van elkaar gescheiden staan met daarop een ...

Bob Dylan: zijn beste en slechtste albums besproken | OOR