album
EMOPOP

SOLEA

Finally We Are Nowhere

ARCTIC RODEO/BERTUS

De overige bandleden hadden hun deel van de plaat al tijden ingespeeld toen de zanger nog overtuigd moest worden om toch vooral zijn deel in te zingen en te spelen. De lichtvoetige post-emo van Solea is inventief en catchy, maar een tikkeltje te vrijblijvend. Alsof er constant met de handrem op gespeeld wordt. Juist in puntige nummers als Carry On en This Time is Solea een aangename band. Als de akoestische gitaar en de piano van stal worden gehaald, wordt het langdradig. Nog maar eens twee jaar de studio in, deze keer met wat meer peper in de reet. Dan komt dat Amerikaanse label ook wel.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

A Hero's Death
album
Fontaines D.C.

A Hero’s Death

‘Een introverte, introspectieve plaat’ moest het worden, die ‘moeilijke tweede’, zo vertellen de mannen van de Ierse postpunktrots Fontaines D.C ...
Made Of Rain
album
The Psychedelic Furs

Made Of Rain

Je hebt vintage postpunkbands die zelfs op pensioengerechtigde leeftijd nog beluisterbaar nieuw werk uitbrengen (al houdt het na Wire en ...
Fontaines D.C.: 'De insteek was dit keer postpunk-Beach Boys'
interview

Fontaines D.C.: ‘De insteek was dit keer postpunk-Beach Boys’

Dit interview met Grian Chatten en Conor Deegan III, respectievelijk zanger en bassist van het Ierse Fontaines D.C., vond plaats ...

Recensie: SOLEA - Finally We Are Nowhere (album) | OOR