album
Avant-garde

Brian Eno

Reflection

WARP/V2

De ondertitel van dat laatste album was Thinking Music IV, en kijk eens naar de titel van deze nieuwe. Het is bovendien een ‘generatief’ stuk, dat zichzelf als het ware componeerde (er is ook een app, voor als je er €39,99 voor over hebt, waarmee je eindeloze versies kunt maken). Maar het is nog altijd Eno zelf die de begrenzingen vastlegde en de klanken koos. Dat zijn weer onvergelijkbaar mooie, warmbloedige en voorzichtig voorbijstrijkende klanken, met een zekere onderwaterkwaliteit, of klinkend alsof ze ergens voorbij de horizon hun oorsprong hebben. En het lijkt alsof de boel nauwelijks verandert, maar intussen. De ideale muziek om eens op verleden en toekomst (de releasedatum was niet voor niets 1 januari) te reflecteren. Ambient is echt zo’n verkeerd begrepen genre, want menigeen vergeet dat die muziek volgens Eno zelf (in de hoestekst van Music For Airports uit 1978) ‘as ignorable as it is interesting’ moet zijn, geschikt voor verschillende aandachtsniveaus zonder eentje in het bijzonder te benadrukken. Discrete muziek, ‘intended to induce calm and a space to think’. Anno nu zegt Eno dat hij zelf niet meer weet wat die term betekent. Dat krijg je er nu van. Intussen zijn de 54 minuten die Reflection op cd duurt werkelijk uitstekend besteed. Fraai denkvoer.

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Gratis vinyl bij een abonnement op <span class="oor">OOR</span> (vanaf 36 euro)!
abo-actie

Gratis vinyl bij een abonnement op OOR (vanaf 36 euro)!

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je vinyl. Met nieuwe lp's van Pearl, English ...
The Tortured Poets Department
pop
Taylor Swift

The Tortured Poets Department

OOR-collega Thomas Snoeijs noemde Taylor Swift onlangs ‘de grote winnaar van de wereldwijde aandachtseconomie’. Een betere omschrijving van de Amerikaanse ...
Dark Matter
rock
Pearl Jam

Dark Matter

Pearl Jam lijkt er weer zin in te hebben. De laatste door de pandemie uitgestelde Gigaton-shows werden vorig jaar nog ...

Recensie: Brian Eno - Reflection