album
ROOTS

Mark Lanegan & Duke Garwood

Black Pudding

HEAVENLY/V2

Met de productiviteit van Mark Lanegan is de laatste jaren niets mis. Na albums met Isobel Campbell, Soulsavers, Greg Dulli (Gutter Twins) en vorig jaar dan eindelijk weer die langverwachte soloplaat is er nu Black Pudding. Daarop laat hij zijn donkerste, vanuit de onderbuik opgediepte gevoelens los op het spel van multi-instrumentalist Duke Garwood. De Brit (eerder actief met onder meer The Orb, Archie Bronson Outfit en als gast bij The Gutter Twins) opende een groot aantal shows van Lanegan tijdens diens laatste Europese tour. Hij bezit om verschillende redenen en op meerdere vlakken een speciaal geluid. De plaat opent en sluit instrumentaal, met Garwoods aparte, fingerpicking gitaarspel.

In de tien tracks daartussen trekken de trage, diepe zangpartijen van Lanegan alle aandacht naar zich toe. ‘Only God knows where I’m going, only God can know my shame,’ klinkt het als vanouds weinig opgewekt in Death Ride. Het afwijkende geluidsdecor van Garwood past perfect bij de sfeer die Lanegan schetst. Het vaak kale, intrigerende geluid wordt behalve door effectvolle gitaren soms vormgegeven door strijkers, een klarinet, toetsen en een ritmebox. Liefhebbers van het trage, sobere, warm krakende stemgeluid van Lanegan in zijn meest trieste stemming komen met dit album geweldig aan hun trekken. De tracks zijn soms echter zó donker dat het goed is dat er geen touw is meegeleverd. WILLEM JONGENEELEN

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Driemaal Melkweg
nieuws
Anathema

Driemaal Melkweg

Buiten hangt de herfst alweer in de lucht, binnen is het behaaglijk. Ook in de Melkweg, zo weten we uit ...
True Meanings
album
Paul Weller

True Meanings

Paul Weller houdt er de vaart in. Vorig jaar bracht hij A Kind Revolution uit, nu ligt er met True ...
OOR Tipt: Left Of The Dial
achtergrond
SONS

OOR Tipt: Left Of The Dial

Left Of The Dial is de laatste aanwinst binnen de Nederlandse verzameling van showcasefestivals. Het Rotterdamse evenement biedt een spannende ...

Recensie: Mark Lanegan & Duke Garwood - Black Pudding (album) | OOR