album
POP

TEARS FOR FEARS

Everbody Loves A Happy Ending

GUT/EDEL/V2

Maar als onkruid al niet vergaat, waarom Tears For Fears dan wel? Dit comebackalbum sluit stilistisch aan op The Seeds Of Love (1989) en bevat een serie catchy popliedjes, waarbij de invloed van The Beatles (en andere late jaren zestig-acts) er duimendik bovenop ligt.

Op het openingstrio valt niks af te dingen, daarna valt net als vroeger op hoe gekunsteld en overgeproduceerd het duo op de mindere momenten klinkt. Who Killed Tangerine? en Who You Are klinken bijvoorbeeld als World Party op een slechte haardag. Wat dat betreft deed Orzabal op de in zijn eentje gemaakte TFF-albums Elemental (1993) en Raoul And The Kings Of Spain (1995) interessantere pogingen om weg te komen van het oude geluid.

Toch kleuren de stemmen van de zoetgevooisde Smith en de wat rauwer klinkende Orzabal nog altijd mooi bij elkaar en bevat Happy Ending net genoeg goede nummers om een voldoende te halen. OENE KUMMER

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Muse zit vast in z’n eigen spelletje, blijkt in Ziggo Dome
concert

Muse zit vast in z’n eigen spelletje, blijkt in Ziggo Dome

De reguliere ‘stadionshow’ van Muse in het Nijmeegse Goffertpark is nog geen drie maanden geleden, maar voor Nederland heeft de ...
Daniel Johnston (1961-2019): als een bang kind in het donker
nieuws

Daniel Johnston (1961-2019): als een bang kind in het donker

Daniel Johnston, held van vele beautiful freaks in de popmuziek, is overleden aan een hartaanval. Dat nieuws bracht de lokale krant ...
Ayreon in 013: kasteelheer Lucassen verbindt werelden
concert

Ayreon in 013: kasteelheer Lucassen verbindt werelden

Zijn glimlach aan het eind van de avond had niet breder kunnen zijn. Het was er een van grote tevredenheid ...

Recensie: TEARS FOR FEARS - Everbody Loves A Happy Ending (album) | OOR