album
avant-garde

Kamasi Washington

Heaven And Earth

YOUNG TURKS/BEGGARS

Wow. Waar te beginnen? Heaven And Earth, het nieuwe album van de belangrijkste saxofonist van zijn generatie, Kamasi Washington, is een duizelingwekkend meesterwerk. In een enkel nummer gebeurt meer dan in de hele carrière van een gemiddelde jazzcat.

Ook is het album bij vlagen epischer dan The Epic, Washingtons drie uur durende, driedelige debuut. En dat terwijl Heaven And Earth op papier ‘slechts’ en tweeluik mag heten. De nummers op deel 1, Earth, gaan over de ‘echte’ wereld en hedendaagse realiteit. Openingstrack Fist And Fury is een strijdlied zoals je dat nooit eerder van een jazzartiest hoorde. ‘Our time as victims is over!’ kondigt een krachtige vrouwenstem aan. ‘When faced with unjust injury, I change hand to fist of fury!’ brult een koor. Om de daad bij het woord te voegen, spuwt Washingtons hoorn de ene na de andere vuurbal van een solo. Ondanks de Coltrane-moeilijkheidsgraad van zijn blaaskunsten swingt het echte altijd bij deze man, waardoor hij voor de beginnende jazzliefhebber óók meteen lekker klinkt. Het is overigens niet alleen maar kommer en kwel waar Washington zich dor liet inspireren bij het maken van Earth. Het schijfje gaat ook over de mooie dingen op aarde, zoals Connections (met machtige koorzang, zinderend gitaarspel en een van de mooiste blazercombo’s die ik in tijden hoorde).

Niets evenaart echter de schoonheid van het werk op Heaven. Voor dit tweede deel van zijn plaat keek Washington naar binnen, naar de wereld in hemzelf. De creatieve, fantasievolle songs die uit zijn koppie kropen, zijn als je allereerste dagje Efteling: een en al magie en verwondering. Een gigantisch strijkersensemble en koor geven Washingtons saxofoon vleugels in kippenvelopener The Space Travelers Lullaby. In VI Lua Vi Sol wordt een ouderwetse junglebeat bekleed met futuristische vocoderzang, saxofoon, trompet en UFO-synths. Bij een titel als Street Fighter Mas denken we meteen aan de musicerende otaku Thundercat. En inderdaad, in dit speelse nummer steelt een moddervette funkbas – een lage stomp die je tot in je ballen voelt – de show. Epische freejazz, on the one! Kom er maar eens op. Hebben we het nog niet eens gehad over immense schoonheid van Journey of over de spirituele, epische jazztrack Show Us The Way. U snapt, over de klassieker kunnen we nog wel wat extra pagina’s volschrijven.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

The Now Now
album
Gorillaz

The Now Now

Het is hollen of stilstaan bij Gorillaz. Vlak na Plastic Beach (2010) verscheen het tussendoortje The Fall en iets meer ...
Roskilde: Eminem breekt alles records
concert
Eminem

Roskilde: Eminem breekt alles records

Het festivalgeweld is in alle hevigheid dwars door Europa losgebarsten, en OOR’s Tom Engelshoven komt er natuurlijk niet onderuit om ...
Pohoda in Slowakije: het festival dat nooit slaapt
concert

Pohoda in Slowakije: het festival dat nooit slaapt

Wie via Wenen en Bratislava de reis naar Slowakije waagde voor het Pohoda Festival werd het afgelopen weekeinde beloond. Slapen ...

Recensie: Kamasi Washington - Heaven And Earth (album) | OOR