album
avant-garde

Kamasi Washington

Heaven And Earth

YOUNG TURKS/BEGGARS

Wow. Waar te beginnen? Heaven And Earth, het nieuwe album van de belangrijkste saxofonist van zijn generatie, Kamasi Washington, is een duizelingwekkend meesterwerk. In een enkel nummer gebeurt meer dan in de hele carrière van een gemiddelde jazzcat.

Ook is het album bij vlagen epischer dan The Epic, Washingtons drie uur durende, driedelige debuut. En dat terwijl Heaven And Earth op papier ‘slechts’ en tweeluik mag heten. De nummers op deel 1, Earth, gaan over de ‘echte’ wereld en hedendaagse realiteit. Openingstrack Fist And Fury is een strijdlied zoals je dat nooit eerder van een jazzartiest hoorde. ‘Our time as victims is over!’ kondigt een krachtige vrouwenstem aan. ‘When faced with unjust injury, I change hand to fist of fury!’ brult een koor. Om de daad bij het woord te voegen, spuwt Washingtons hoorn de ene na de andere vuurbal van een solo. Ondanks de Coltrane-moeilijkheidsgraad van zijn blaaskunsten swingt het echte altijd bij deze man, waardoor hij voor de beginnende jazzliefhebber óók meteen lekker klinkt. Het is overigens niet alleen maar kommer en kwel waar Washington zich dor liet inspireren bij het maken van Earth. Het schijfje gaat ook over de mooie dingen op aarde, zoals Connections (met machtige koorzang, zinderend gitaarspel en een van de mooiste blazercombo’s die ik in tijden hoorde).

Niets evenaart echter de schoonheid van het werk op Heaven. Voor dit tweede deel van zijn plaat keek Washington naar binnen, naar de wereld in hemzelf. De creatieve, fantasievolle songs die uit zijn koppie kropen, zijn als je allereerste dagje Efteling: een en al magie en verwondering. Een gigantisch strijkersensemble en koor geven Washingtons saxofoon vleugels in kippenvelopener The Space Travelers Lullaby. In VI Lua Vi Sol wordt een ouderwetse junglebeat bekleed met futuristische vocoderzang, saxofoon, trompet en UFO-synths. Bij een titel als Street Fighter Mas denken we meteen aan de musicerende otaku Thundercat. En inderdaad, in dit speelse nummer steelt een moddervette funkbas – een lage stomp die je tot in je ballen voelt – de show. Epische freejazz, on the one! Kom er maar eens op. Hebben we het nog niet eens gehad over immense schoonheid van Journey of over de spirituele, epische jazztrack Show Us The Way. U snapt, over de klassieker kunnen we nog wel wat extra pagina’s volschrijven.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Driemaal Melkweg
nieuws
Anathema

Driemaal Melkweg

Buiten hangt de herfst alweer in de lucht, binnen is het behaaglijk. Ook in de Melkweg, zo weten we uit ...
True Meanings
album
Paul Weller

True Meanings

Paul Weller houdt er de vaart in. Vorig jaar bracht hij A Kind Revolution uit, nu ligt er met True ...
Compilatie Chris Cornell aangekondigd
nieuws
Chris Cornell

Compilatie Chris Cornell aangekondigd

Op 16 november verschijnt er een uitgebreide compilatie van de overleden Chris Cornell. Het album, simpelweg Chris Cornell genaamd, is bedoeld als ...

Recensie: Kamasi Washington - Heaven And Earth (album) | OOR