album
pop

Liam Gallagher

As You Were

WARNER

Dat gaat straks nog oorlogjes opleveren à la Oasis vs. Blur of, iets meer van deze tijd, Trump vs. Kim Jong-un: wie pist het verst, heeft de grootste bek of – laat het in vredesnaam dáárom draaien – maakt uiteindelijk de beste soloplaat? Eind november, als broer Noel zijn Who Built The Moon? heeft gedropt, weten we meer en mag het laatste woord naar de jaarlijstjes.

Maar de eerste raketproef komt van Liam, die in Greedy Soul alvast de groeten doet aan broerlief: ‘I hope you go to hell.’ Al lijkt hij in For What It’s Worth meteen ook weer de strijdbijl te willen begraven: ‘I’m sorry for the hurt / I’ll be the first to say I made my own mistakes.’ Hetgeen aan whoever gericht kan zijn natuurlijk, ware het niet dat hij verderop in de song hint naar de naam van Noels band: ‘The first bird to fly gets all the arrows.’ Maar genoeg gespeculeer over de broedertwist. Muziek! Al moet dat in deze context eigenlijk zijn: Beatles! Want nee, op As You Were vind je geen nieuwe muzikale inzichten – ook dáártoe kun je zelfs de songteksten erbij pakken, want de ene na de andere Beatles-titel komt letterlijk voorbij: Happiness Is A Warm Gun in Chinatown, Helter Skelter in You Better Run en Tomorrow Never Knows in afsluiter I’ve All I Need. Niettemin gaat As You Were vlammend van start, met de als Oasis-evergreen vermomde stamper Wall Of Glass en het wonderschone, in zelfreflectie gedrenkte Bold. Graag meer van dat, denk je, en na de glamrockende hobbel Greedy Soul kómt gelukkig ook meer: Paper Crown en het prachtig gearrangeerde For What It’s Worth klinken als relieken uit de jaren zestig (respectievelijk Bowie’s Space Oddity en twintig Beatles-songs), maar de jongste Gallagher weet er geweldig raad mee. Daarna gaat de plaat helaas zwabberen. Het suikerzoete liefdesliedje When I’m In Need is bijna Liam-onwaardig, met You Better Run en I Get By gaat het gas er weer op maar schieten de songs tekort en na het aardige Chinatown, een wat simplistische poging tot maatschappelijk commentaar, volgen drie songs die het licht langzaam uitdoen, met het vermoeiende Universal Gleam als dieptepunt. Waarmee As You Were ineens is geworden wat je nou juist hoopte dat ’t níet zou worden: een halfgeslaagde plaat. Drie sterren. Kan Liam beter? Vermoedelijk niet. Kan Noel beter? We gaan ’t zien. Kunnen ze samen beter? De vraag stellen is ‘m beantwoorden.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Roskilde: Eminem breekt alles records
concert
Eminem

Roskilde: Eminem breekt alles records

Het festivalgeweld is in alle hevigheid dwars door Europa losgebarsten, en OOR’s Tom Engelshoven komt er natuurlijk niet onderuit om ...
Our Country - Americana Act II
album
Ray Davies

Our Country – Americana Act II

The Kinks komen binnenkort weer bij elkaar, wat ongetwijfeld flink de aandacht zal trekken. Maar eerst heeft Sir Ray Davies ...
Rapgod Eminem kan rockgoden aan
concert
Eminem

Rapgod Eminem kan rockgoden aan

Zo groot is hiphop dus geworden. Al jaren dominant in de hitlijsten en nu klaar voor massale concerten. Jay Z ...

Recensie: Liam Gallagher - As You Were (album) | OOR