concert

Fever Ray herdefinieert wat een popconcert kan zijn

In Paradiso hangen overal bordjes met een nogal absurd verzoek. Je mag alleen vooraan staan bij Fever Ray als je een vrouw bent, en mits andere bezoekers over je heen kunnen kijken. Wat er op het podium gebeurt oogt nog absurdistischer. Zes vrouwen: drie muzikanten, drie zangeressen. Eentje is een feminien flamboyante diva, de ander stelt een masculiene bodybuilder voor. En dan heb je nog de genderneutrale Fever Ray, die haast maniakaal staat te lachen op het podium. Ze ziet eruit als de kale Britney Spears, waarbij de make-up is gedaan door The Joker. Een personage dat met piepende banden uit de bocht vliegt. Karin Dreijer laat niets aan het toeval over. Ze zoekt het conflict, in alle wringende lelijkheid, bewust op. Wie het niet wist, weet het nu: bij Fever Ray valt iets te beleven.

Lasers. Rook. Flikkerende kamerlampen. Spookachtige silhouetten. Het zijn de verhalen over de vorige tour die Paradiso vanavond doen vullen. Die tour is alweer een hele poos terug. In de acht jaar die verstreken zijn is Fever Ray radicaal veranderd. Muzikaal gaat ze met Plunge de diepte in, maar conceptueel is vrijwel niets hetzelfde. Waar ze zich de vorige keer verschuilde in de rook, is ze nu prominent aanwezig. Visueel een mindfuck, die nauwgezet voortborduurt op de lugubere sekte die in haar videoclips gevormd wordt. Doordracht is het zeker: de pijlen van Karin Dreijer zijn volop gericht op gender, seks en feminisme. Het politieke statement roept live meer vragen dan antwoorden op. Dat is in dit geval behoorlijk krachtig: Fever Ray doorbreekt hokjes, maar vult zelf niet teveel in. Dat moeten wij maar doen.

Ja, deze soms griezelige show had je als kind wakker gehouden, maar achter al het theater gaat stiekem een best gelikte popshow schuil. Lichtplan, verkleedpartijen, choreografie? Check. Wel is het allemaal excentrieker en absurder dan normaal. De choreografie speelt bijvoorbeeld in op sensualiteit. De drie zangeressen strelen elkaar op het podium en worden steeds intiemer. Het is bijna een beetje ongemakkelijk om naar te kijken. Net als bij de Shaking The Habitual-tournee van The Knife maakt het weer veel tongen los. Onderschat dit heerlijk rare optreden niet. Karin is een duistere kunstenares die de grenzen opzoekt van wat een popconcert kan zijn.

Toch is het verrassend dat zo’n ontregelend concept gepaard gaat met vrij brave uitvoeringen van de muziek. Goed zijn de nummers stuk voor stuk, maar ze ervaren niet allemaal de intensiteit op Plunge. Een plaat waarop Dreijer de eenheidsworst binnen de electropop creatief mijdt. Ook live vechten de percussie en synthesizers om een plek op de voorgrond, terwijl paniekerige zang de zaal vult. Net wanneer complexiteit extase in de weg lijkt te staan, slaat de sfeer toch om. Het naargeestige maakt plaats voor vreugde. Dankzij sterke hooks blijven Triangle Walks en het genadeloos dansbare IDK About You uren in je hoofd nagalmen. To The Moon And Back wordt vanavond onthaald als de hit die nooit een hit gaat worden. Vrolijk stuitert de melodie door Paradiso. Karin kan haar lach opnieuw niet onderdrukken. Tijdens het derde couplet gaan haar vingers plagerig de lucht in. Het publiek balt de vuist en brult de cirkel rond: ‘I want to run my fingers up your pussy!’.

Fotografie: Jelmer de Haas

Gezien: 14 maart 2018, Paradiso, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
'De security wordt straks een soort dokter bij de club'
muziek in coronatijd

‘De security wordt straks een soort dokter bij de club’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...
De erfenis van Thin Lizzy: 'Die solo's, groots!'
achtergrond
thin lizzy

De erfenis van Thin Lizzy: ‘Die solo’s, groots!’

Silverbacks-zanger Daniel O’Kelly over de erfenis van de tragische rockheld Phil Lynott, die wordt geëerd met een boxset en een ...

Recensie: Fever Ray herdefinieert wat een popconcert kan zijn (concert) | OOR