concert

Paramore: de grote Hayley Williams-show

Krijgt Paramore de Heineken Music Hall vol? Een veel gestelde vraag in de aanloop naar deze show. Het antwoord komt enkele uren voor aanvang als het bordje ‘uitverkocht’ op de deur komt te hangen. Eigenlijk ook niet zo gek, het is immers als weer vier jaar geleden dat Hayley Williams en haar mannen een clubshow in Nederland deden, het laatste, titelloze album doet het ook in ons land goed en op Pinkpop maakten de poppunkers een goede indruk. Kan het drietal die lijn vanavond door trekken?

Het antwoord is wat gecompliceerder dan de vraag. Ja, Paramore geeft een knallend optreden een nee, geen enkele fan zal teleurgesteld naar huis gaan. Het geluid is prima en Wiliams goed bij stem. Sowieso is de frêle zangeres enorm gegroeid in haar rol als frontvrouw. Ze heeft de beweginkjes onder de knie, weet hoe ze een zaal moet bespelen, houdt wat praatjes over hoe belangrijk de fans voor haar en de band zijn en zorgt er voor dat alle ogen de hele avond op haar gericht zijn.

Dat is meteen het eerste probleem van deze show. Want in hoeverre staat hier een groep te spelen? Kijken we niet gewoon naar een optreden van Hayley Williams? Oké, vaste leden Taylor York (gitaar) en Jeremy Davis (bas) staan op de voorgrond, terwijl de drie (!) ingehuurde livemuzikanten verder naar achter staan, maar erg veel ruimte krijgen ze niet van hun frontvrouw. Ja, ze mogen een stukje op een ukelele spelen tijdens de rustigere momenten. Verder is er van interactie tussen de drie nauwelijks sprake. En waarom heb je twee extra gitaristen nodig? Het zorgt er eigenlijk alleen maar voor dat Davis en zijn basgitaar nauwelijks te horen zijn.

Tweede probleem van deze show: alles is ingestudeerd, er is nul ruimte voor spontaniteit. Nou is dat bij ‘grote’ shows vaker het geval, maar juist van een springerige poppunkband verwacht je wat meer chaos op het podium. Het blijft allemaal wel heel erg netjes. Dat komt voor een gedeelte ook door de setlist: die staat vol met nummers van het vierde album, dat eerder dit jaar verscheen. Laat dat nou het ‘wij-zijn-volwassen-geworden-album’ van Paramore zijn, het album waarop de poppunk van doorbraakplaat Riot is ingeruild voor een wat rustiger geluid. Aan de andere kant: de zaal vindt het prachtig en juist de vele ‘nieuwe’ nummers krijgen de meeste bijval.

Dat het hoogtepunt van de avond mede door een enthousiaste fan tot stand komt, zegt ook wel iets over dit optreden. ‘Who was singing my part?, vraagt Williams tijdens reguliere afsluiter Misery Business. Ze kiest een fan op de eerste rij uit en trekt hem het podium op. De jongen pakt vol overgave een microfoon en zingt – zo vals als wat, maar ach… – springt en rent over het podium als een volleerd entertainer. Als de toegift wordt afgesloten met Still Into You en de confetti over de zaal neerdaalt zitten we dan ook in dubio. Want, Paramore heeft het geflikt, dit was een goed verzorgd, prima optreden, maar het gebrek aan spontaniteit zorgt er wel voor dat je geen moment het idee hebt te hebben gekeken naar drie nog altijd jonge mensen die met volle overgave geniet van wat ze doen.

Fotografie: Bart Heemskerk

Gezien: 5 september 2013, Heineken Music Hall, Amsterdam

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Such Pretty Forks In The Road
album
Alanis Morissette

Such Pretty Forks In The Road

Als je in de tweede helft van de jaren negentig een clipzender aanzette, was de kans dat er binnen een ...
'Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig'
ontmoetingen

‘Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig’

En ook al kennen Ferry (De Kift) en Marien (Moss, Opera Alaska) elkaar niet, in het Hollandse zonnetje komen de ...
A New Day Now
album
Joe Bonamassa

A New Day Now

Joe Bonamassa debuteerde in 2000 veelbelovend met A New Day Yesterday. De toen 22-jarige New Yorker speelde uitstekend gitaar en ...

Recensie: Paramore: de grote Hayley Williams-show (concert) | OOR