Toen Prince in 1982 zong …party like it’s 1999 had niemand voorzien dat in 1999 een van de slechtste feestjes ooit zou worden georganiseerd. En wel onder de vlag van het legendarische Woodstock, dat dertig jaar eerder nog stond voor peace, love and rock & roll. De HBO Max-docu Woodstock 99: Peace, Love And Rage blikt terug op de totaal uit de hand gelopen laatste editie van festival, aangezwengeld door een gevaarlijke cocktail van boze jongeren, een line-up vol testosteron en organisatorische blunders.
Aan het begin van de docu blikken we terug op de eerdere Woodstock-edities van 1969 en 1994, vol vrolijke menigtes en sterke optredens. Woodstock 99 toont het tegenovergestelde: boze (veelal witte) jongeren die niet precies weten waarom ze nou boos zijn, opgeslokt door de fratboy-cultuur. Halfnaakte meisjes worden verkracht, stellages omver getrokken, merchandise gejat en zelfs de podia gaan in de fik. Het vredelievende Woodstock wordt een organisatorische en commerciële ramp, met flesjes water die vier dollar kosten.
Verschillende artiesten, journalisten en aanwezigen van het festival worden geïnterviewd. Ook de organisatoren komen aan het woord, waaronder Michael Lang zelf. Het verschil tussen de mensen die er middenin zaten en de organisatie die toekeek vanuit haar ivoren toren is goed te zien. De organisatie heeft het over de fantastische locatie, een oude luchtmachtbasis, en de leuke muurschilderingen die de lokale jeugd maakte voor het festival. Enthousiast wordt er verteld over de ‘geweldige’ line-up met Kid Rock, Korn, Bush, Godsmack, Rage Against The Machine, Red Hot Chili Peppers, Metallica en Limp Bizkit. Die laatste band zorgt voor extra problemen: Fred Durst spoort het al opgejutte publiek aan om de tent af te breken. Daar komt de rode draad van de documentaire naar voren: wiens schuld was deze ramp nou eigenlijk? De artiesten? Het publiek? Of de organisatie?
De climax is toch wel dat de hele boel in brand wordt gestoken met kaarsen die werden uitgedeeld voor een herdenkingsceremonie. Om de Columbine-schietpartij te herdenken, is het de bedoeling dat iedereen op zondagavond om 20.00 een kaarsje aansteekt om de slachtoffers te herdenken. Die kaarsjes betekenen het einde van het festival. ‘Holy shit, het is Apocalypse Now daar beneden’, verkondigt Anthony Kiedis vanaf het podium, terwijl de vlammen verspreid over het hele terrein oplaaien. In een slappe poging het publiek te kalmeren, spelen de Peppers Fire van Jimi Hendrix, maar tevergeefs.
Woodstock 99: Peace, Love And Rage laat de mensheid in zijn meest verschrikkelijke vorm zien. Mensen die rondrollen in hun eigen uitwerpselen (denkend dat het modder is) omdat iemand de riolering heeft gemold, een vrijwel geheel wit publiek dat het n-woord scandeert en een jonge man die sterft in de Metallica-moshpit. Alle verhalen van het in de soep gelopen festival worden verteld. Een feestje waar je níet bij had willen zijn.
WOODSTOCK 99: PEACE, LOVE AND RAGE is nu te zien op HBO Max.
