album
soul/r&b

Anderson .Paak

Ventura

AFTERMATH/UNIVERSAL

In het geniep luister ik nog regelmatig naar R. Kelly. Toen ik een jaar of zestien, zeventien was, was ik enorm fan van de zanger. Als geen ander maakte hij de r&b – daarvoor een genre voor droogstaande huisvrouwen en mannen die te bewust waren van hun kleine piemeltjes – stoer. Met de destijds onverslaanbare air rond Kelly’s persoontje bracht de kindermisbruiker de muziek nader tot rap. Hij had zó’n swagger dat zelfs zijn slijmerigste ballads cool klonken. Ik haat de man nu oprecht, en niet alleen vanwege zijn misdaden, maar ook omdat hij het grote plezier van naar zijn muziek luisteren zonder jezelf schuldig te voelen onmogelijk heeft gemaakt. Gelukkig hebben we anno 2019 Anderson .Paak.

De zanger, rapper en drummer, die in 2015 vanuit het niets doorbrak via Dr. Dre’s Compton, heeft alle goede eigenschappen die R. Kelly ooit groot maakten. Met een onmiskenbaar coole swagger versmelt .Paak r&b en hiphop zoals geen ander dat vandaag de dag doet. Hij doet er zelfs een schepje bovenop, want op recente platen put hij ook uit (Afro)funk, bossanova en jazz. Daarnaast is hij, in tegenstelling tot Kelly, geen luie performer of viespeuk. Zijn optredens zijn áltijd zinderend en op Ventura, zijn tweede album in nog geen half jaar tijd, laat hij zich net als op voorganger Oxnard juist betrokken en maatschappijkritisch uit. ‘If they built a wall let’s jump the fence, I’m over it’, rapt hij in King James, een ode aan zowel LeBron James als Colin Kaepernick. En in Winners Circle, een gelukzalig liedje over échte liefde, genieten we nog het meest van een plotselinge punchline naar Trump. ‘When I get the kush I go dumb, like the President’. Ventura is qua muzikale stijl de tegenpool van het hardere Oxnard. Zowel .Paaks stem als producties klinken soulvoller dan voorheen. Zoetgevooisde zangeressen als Lalah Hathaway, Brandy en Sonyae Elise halen de scherpe randjes van veel liedjes af, waardoor Ventura soms even radiovriendelijk en zomers klinkt als succesplaat Malibu. Maar het allermooist is What Can We Do?, het afsluitende duet met wijlen Nate Dogg. Speels en luchtig, Regulator-style. Maar aan het slot toch die emotionele wending. ‘Where are you going?’ vraagt .Paak terwijl de muziek zachtjes wegebt. ‘Let me go’, antwoordt Nate.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Pearl Jam brengt nieuwe single 'Dance of the Clairvoyants' uit
nieuws

Pearl Jam brengt nieuwe single ‘Dance of the Clairvoyants’ uit

Pearl Jam kondigde op 27 maart zijn nieuwe album Gigaton aan. Nu geeft de band ook een eerste voorproefje van ...
Eefje de Visser: 'Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme'
interview

Eefje de Visser: ‘Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme’

Ze zeggen dat empatische mensen sterker geneigd zijn dialecten en accenten over te nemen. Als dat waar is, dan zit ...
The Strokes derde headliner op Best Kept Secret
nieuws

The Strokes derde headliner op Best Kept Secret

The Strokes zullen de zaterdag van Best Kept Secret headlinen. Dat kondigde de nieuwe festivaldirecteur Maurits Westerik woensdagavond live aan op ...

Recensie: Anderson .Paak - Ventura (album) | OOR