album
pop

Florence + The Machine

High As Hope

VIRGIN EMI/UNIVERSAL

Wie van Florence Welch een kleinschalig, zachtaardig of intiem albumpje verwacht, snapt haar niet. De Britse zangeres is er een van het eindeloos daverende soort. Als een orkaan raasde ze in 2009 het poplandschap over en bijna tien jaar later is de wind nog steeds niet gaan liggen. Grootse stem, grootse songs, grootse emoties.

Ze regeren opnieuw op Welch’ vierde plaat, het eveneens groots getitelde High As Hope. Die opent met June, een persoonlijke pianoballade waarin een dreigende ondertoon uiteraard leidt tot een dramatische climax. Het hierop volgende Hunger kan zo in het rijtje Dog Days Are Over, Shake It Out en What Kind Of Man. Je hoort aan die uitbundige strijkers, gejaagde drums, maar vooral het killer-refrein – uiteraard gezongen met koor – meteen dat dit de grote eerste single van de plaat is. Het is een krachtig, maar ook wel erg voorspelbaar nummer. En daarin ligt ‘m ook het enige irritatiepunt aan High As Hope en Florence + The Machine als act. Welch is nu al jaren de enige popzangeres die met zoveel directe slagkracht en drama uit je speakers knalt. Maar al die grote gebaren laten weinig ruimte voor verrassingen in haar songs. Zelfs liedjes die naakt van start gaan, zoals Sky Full Of Song, Big God en Grace, krijgen uiteindelijk een schitterend glitterpak met tovermuts aangemeten. Wie goed op de songteksten let, hoort dat Welch hier meer dan voorheen haar hart uitstort. Soms schrik je van wat ze deelt. ‘At seventeen I started to starve myself’, begint ze in het eerdergenoemde Hunger. Moet dat soort openbaringen écht gepaard gaan met zoveel bombast? Het zou zo mooi zijn als deze topzangeres het wat vaker klein durfde te houden. Maar goed, dat is dus niet de artiest die ze is. Anno 2018 staat Florence + The Machine nog steeds voor grootse en dramatische popsongs vol voorspelbare pracht en praal, waarmee iedere zaal en weide platgespeeld gaat worden. Doe het haar eens na.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

The Now Now
album
Gorillaz

The Now Now

Het is hollen of stilstaan bij Gorillaz. Vlak na Plastic Beach (2010) verscheen het tussendoortje The Fall en iets meer ...
Roskilde: Eminem breekt alles records
concert
Eminem

Roskilde: Eminem breekt alles records

Het festivalgeweld is in alle hevigheid dwars door Europa losgebarsten, en OOR’s Tom Engelshoven komt er natuurlijk niet onderuit om ...
Pohoda in Slowakije: het festival dat nooit slaapt
concert

Pohoda in Slowakije: het festival dat nooit slaapt

Wie via Wenen en Bratislava de reis naar Slowakije waagde voor het Pohoda Festival werd het afgelopen weekeinde beloond. Slapen ...

Recensie: Florence + The Machine - High As Hope (album) | OOR