album
Indie

MARK LANEGAN BAND

Phantom Radio

Dat zit ‘m voornamelijk in de veel lichtere muzikale aanpak, waarin de toetsen het winnen van de gitaren en Alain Johannes en Aldo Struyf, met wie hij Phantom Radio grotendeels opnam, als brave misdienaars klinken. In The Killing Season gaat dat nog net, omdat de track, de groove en het tempo Lanegan op het lijf geschreven zijn. Dat het nummer dan na amper drie minuten lelijk wordt weggedraaid is een schande. Ook de titels I Am The Wolf, The Wild People, Torn Red Heart en Waltzing In Blue beloven veel, maar maken muzikaal gezien geen seconde de verwachtingen waar. Lanegan mag dan tekstueel ouderwets in vorm zijn en de Bijbel meer dan ooit een inspiratiebron lijken, hij zoekt zijn heil hier in elektronische sfeerdecors. Producer Alain Johannes vergat die songs – met het gedrocht Seventh Day, inclusief lalala-koortje van Lanegan zelf, als absoluut dieptepunt – een fatsoenlijke fundering te verschaffen. Het geheel ontstond al componerend via de app Funk Box op Lanegans telefoon en is bewust synthetisch clean gehouden als eerbetoon aan de new wave die hij in de eighties op zijn radio hoorde. Maar de boel lijkt als een nat kaartenhuis te zijn ingestort, al tijdens de bouw. Of wordt Lanegan echt soft en oud? WILLEM JONGENEELEN

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Gratis vinyl bij een abonnement op <span class="oor">OOR</span> (vanaf 36 euro)!
abo-actie

Gratis vinyl bij een abonnement op OOR (vanaf 36 euro)!

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je vinyl. Met nieuwe lp's van King Of ...
Hit Me Hard And Soft
pop
Billie Eilish

Hit Me Hard And Soft

Hit Me Hard and Soft – waar hebben we dat eerder gehoord? Ik moest zomaar denken aan de titeluitleg van ...
TivoliVredenburg 10 jaar: een terugblik in 10 onvergetelijke shows
jubileum

TivoliVredenburg 10 jaar: een terugblik in 10 onvergetelijke shows

TivoliVredenburg opende tien jaar geleden haar deuren. We vieren het verjaardags­feestje mee met een terugblik in tien memorabele concerten ...

Recensie: MARK LANEGAN BAND - Phantom Radio