concert

Lokerse Feesten: ogen en oren tekort

Tien dagen werd er op het door luxe appartementen omringde parkeerterrein van de Grote Kaai midden in Lokeren gefeest. En hoe! De ronduit overweldigende show van The Chemical Brothers vormde tijdens editie nummer 45 de kers op de taart. Een verslag.

Wat kunnen wij Nederlanders nog veel leren van Vlamingen. Over begrip, inlevingsvermogen en elkaar iets gunnen bijvoorbeeld. Wethouder Claudine De Waele, met evenementen in haar portefeuille, komt een kijkje nemen op de Lokerse Feesten en laat desgewenst weten dat er zelden klachten binnenkomen. ‘Mensen accepteren dat er tien dagen wat overlast is en snappen dat heel veel mensen plezier beleven aan de kermis, braderie en livemuziek.’ Die laatste is er in allerlei soorten, maten en vormen, met steeds andere beats en beleving van decibellen. Met iedere dag andere toppers op het affiche, of die nu Marco Borsato, Oscar & The Wolf, Patti Smith, Christine & The Queens, Scorpions of The Offspring heten.

Patti Smith

Ook de Lokerse Feesten lijken dit jaar de trend gevolgd te hebben om extra veel bijzondere dames richting de Main Stage te halen. De Vlaamse Fenne Kuppens bewijst met haar diepe vocalen en aan de jaren tachtig verwante postpunk van Whispering Sons dat podia in de toekomst niet snel te groot kunnen zijn voor haar. Onheilspellend straf en van een steeds hoger niveau, en een prima opwarmer voor het optreden van het uitstekend bij stem zijnde Amerikaanse icoon Patti Smith (72 inmiddels). Helaas had ze niet haar beste setlist ooit samengesteld. Daarop staan al jaren veel covers. Die van Jimi Hendrix, Lou Reed, Neil Young, Them, The Rolling Stones en Midnight Oil waren zeker niet allemaal even geslaagd. Jammer was het ook dat de vooral voor Patti Smith naar Lokeren afgezakte fans niet allemaal de fraaie set van Charlotte Gainsbourg, vol elektronische beats en voorzien van een indrukwekkende digitale lichtshow, op waarde wisten te schatten. Puur, breekbaar en bij vlagen uiterst intiem was haar set alvast wel.

Christine and the Queens

Nog meer Franstalige pracht en praal was er een paar dagen later bij de expressievere Christine And The Queens. Ook hier opvallende visuals, al is de choreografie van ‘Chris’ met haar dansers minstens zo indrukwekkend. Voeg daar de prima statements in haar songs aan toe en de conclusie mag luiden dat dit een grande dame is met meer dan alleen funky songs waarop het ook voor het publiek prima te dansen is. Waar Christine vooral weinig kleding aan had en zich daar ook nog grotendeels van ontdeed, bleef Róisín Murphy steeds opnieuw andere kledingstukken en attributen uit haar op de bühne aanwezige garderobe plukken om zich al zingend en dansend mee op te dirken. Die verkleedpartijen waren vermoeiender dan de redelijk luchtige, dansbare set vol synths en beats uit zowel haar solo-catalogus als die van Moloko.

Trixie Whitley

Ook een groot aantal Belgen mocht de Main Stage beklimmen. Zowel de sensuele, grotendeels elektronische muziek van het duo SX, met de uitstekende zangeres Stefanie Callebaut, als de set van de altijd intens voor de dag komende Trixie Whitley laten een positieve indruk achter. Het Brusselse hiphopbeest Zwangere Guy doet dat zowaar nog meer. Deze nieuwe Vlaamse volksheld durft zich kwetsbaar op te stellen in gevoelige tracks die handelen over het trieste huiselijke geweld uit zijn jeugd, maar hij kan ook een ongemeen rauw feestje creëren, de moshpit in duiken en al skydivend op handen gedragen het halve plein over gaan. Dat belooft wat voor onder meer Lowlands en Into The Great Wide Open. Nog meer machtige muziek uit Brussel is er van Roméo Elvis. In tegenstelling tot Guy rapt hij in het Frans, maar is hij – met wel een geweldige band achter zich – de hiphop reeds ver ontgroeid. In Frankrijk is hij inmiddels even groot als Stromae, hoog tijd voor ons, Nederlanders, om al dan niet met een Frans woordenboek op schoot zijn deels provocatieve teksten tot ons te nemen en al dansend een betere toekomst tegemoet te zien. Ook deze Elvis wordt big!

The Damned

Stevig gerockt wordt er in Lokeren ook. Op de Main Stage op de metalzondag bijvoorbeeld, maar ook tijdens de punkavond, met hits van The Offspring, onderbroekenlol van NOFX, Ramones-klassiekers van Marky Ramone’s Blitzkrieg (wier bassist een tatoeage van Morrissey op zijn buik heeft!) en de wat flauwe terugkeer van de 30-jarige Heideroosjes. De winnaars van die avond blijken de heren van The Damned, oerpunkers die goed geconserveerd zijn gebleven, uitstekende muzikanten zijn geworden en nog altijd geloofwaardig blijven als ze 42 jaar na dato hun klassieke punksingle New Rose spelen.

Compact Disk Dummies

Gerockt wordt er ook in de Red Bull Music Room, een tot tweede podium annex rock-, dance-, en hiphopkelder omgedoopte sporthal waar de betere (vooral Belgische) talenten worden geprogrammeerd. Puur feest is het bij SONS en het met de drummer van dirk. uitgebreide Compact Disk Dummies. In de nichehoek overtuigen het veel te weinig optredende Gruppo Di Pawlowski (met een knettergekke Mauro), The Germans – die extra veel groove in hun indierock stoppen – en It It Anita, waarbij niet de zanger of de gitarist maar de drummer het publiek in gaat om van daaruit door te spelen. Waanzinnig.

The Chemical Brothers

Een heerlijk gekkenhuis levert ook de avond vol ‘dance’ op. Het Gentse duo Asa Moto heeft de Lokerse Feesten zowaar uitgezocht voor de première van hun eerste liveset. De mannen komen overduidelijk uit de Soulwax-school en een aantal sterke tracks bezit ook een hoog Kraftwerk-gehalte. Ze kondigen hun afsluiter bijna verontschuldigend aan. ‘Niet schrikken hoor, want het intro is met een gitaar.’ Vanachter een uitgebreide dj-booth brengen eerst electro-primadonna Tiga en later de donkere beats van de upcoming vrouwelijke ster aan het Belgische dj-front Charlotte de Witte Lokeren alvast massaal aan het dansen. Maar dat alles verbleekt uiteindelijk bij de allesverschroeiende, zeldzaam fraai vormgegeven set van The Chemical Brothers. Getooid in een fraai T-shirt met opschrift ‘John & Paul & George & Fuck Brexit’ laten de mannen horen dat ook de tracks van het wisselend ontvangen laatste album No Geography live uitstekend werken, maar dat het duo inmiddels ook over een ongekende back catalogue aan hits beschikt. De nummers zijn sterk, de sound is geweldig en de visuals zijn in één woord meesterlijk. Ogen en oren tekort. Mooiste productie in 43 jaar Lokeren!

Gezien: 5 t/m 9 augustus, Lokerse Feesten, Lokeren (B)

Fotografie: Harrij Stekel

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

The Libertines
Club OOR
The Libertines

The Libertines

Lees alle inter­views, achter­grond­verhalen, recensies, columns en agenda­tips van OOR nu ook op OOR.NL. Exclusief voor abonnees. ABONNEE EN WIL ...
Nick Cave and the Bad Seeds naar Ziggo Dome en Sportpaleis
nieuws

Nick Cave and the Bad Seeds naar Ziggo Dome en Sportpaleis

Nick Cave gaat - naast zijn eerder aangekondigde Conversation-avonden - op tournee met de Bad Seeds in 2020. Op 29 ...
OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen
nieuws

OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen

Duizend bommen en granaten, het is zover! Zo luidde ongeveer de vreugdekreet afgelopen zomer, toen een vage notie (‘Zouden we ...

Recensie: Lokerse Feesten: ogen en oren tekort (concert) | OOR